KUTSALIN GÖLGESİNDE SALTANAT: STK’ların Çöküşüne Dair Sert Bir Öz Eleştiri |
Bir Öz Eleştirinin Genelemesi Olarak
Bugün, en büyük yıkımı yapanlar, dışarıdan gürültü koparanlar değil; “hayır” adına, “hizmet” maskesiyle iktidar devşirenlerdir. Bu satırlar, özel olarak bir kişiyi ya da kurumu değil, yaygınlaşmış bir çürüme halini hedef alan bir genellemedir. Sivil toplum, bir vicdan ve hak arayışı hareketi olmaktan çıkmış; koltuk muhafızlığına, kişisel saltanat alanlarına dönüşmüştür. En acı ihanet, kutsal değerlerin gölgesinde, o değerleri istismar ederek gerçekleşendir.
Görünürde demokrasi vardır: tüzükler, seçimler, kongreler… Ancak gerçekte, irade vitrine konmuş bir süstür. “İki dönem” gibi temel sınırlar, tüzük oyunlarıyla delinir; geçici emanetler, ebedî tahtlara dönüştürülür. Koltuğu bırakmamak için yapılan her kural değişikliği, sadece hukuki bir manevra değil, ahlaki bir darbedir. Aday çıkarmak neredeyse imkânsızdır; çıkaran susturulur, itiraz eden “fitneci”, hesap soran “dava düşmanı” ilan edilir. Bu düzen, “istikrar” kelimesiyle kutsanır.
Liyakattan dem vuranların adresi, çoğu zaman kendileridir. Artık ehliyet değil sadakat, bilgi değil biat ölçülür. Bu........