Bu topraklar, insanı insan yapan en temel yetinin, yani kelamın sistemli biçimde değersizleştirildiği bir karanlık dönemden geçiyor. Konuşmak riskli, düşünmek tehlikeli, sorgulamak suç sayılıyor. Sessizlik ise erdem gibi pazarlanıyor. Oysa suskunluk, hikmet değil; korkunun dilidir. Ve korkunun egemen olduğu yerde ne iman kök salar ne de medeniyet ayakta kalır.

İslam’ın ilk emri “Oku! Dur. Bu emir yalnızca satırlara değil, hayata yöneliktir. Okumak; anlamak, sorgulamak, anlatmak ve hakikati kelamla taşımaktır. Dinin özü tebliğdir; tebliğ ise muhatapla mümkündür. Muhatap, iletişim ister. İletişim ise diyalog, müzakere ve hatta ihtilaf demektir. Allah’ın Resul’üne “Tebliğ etmezsen elçilik görevini yapmamış olursun” buyruğu, suskunluğun değil sözün kutsandığını açıkça ortaya koyar.

Bugün ise bu ilahi miras ters yüz edilmiştir. Konuşan insan tehlikeli görülür. Çünkü konuşan insan düşünür, sorgular ve hesap sorar. Bu yüzden iktidar ağları —cemaat, parti, medya fark etmeksizin— eleştiriyi “ihanet”, sorgulamayı “tehdit”, farklı fikri “sapkınlık” olarak........

© Tigris Haber