Bazen ileride yapmak istediğimiz, ancak unutmaktan korktuğumuz çok basit işleri bile

notlarımıza yazarken buluyoruz kendimizi, oysaki notlar genelde sevdiklerimizin doğum

günleri, ani ruh değişimleri, çok acil duyumlar için kullanılır. Ve yaklaşık bir hafta önce, ders

çalışırken gördüğüm cümleyi notlarıma kaydederken fark ettim aslında ne kadar yüklü

miktarda anlam taşıyan bir cümleye rastladığımı.

Doğduğumuz andan itibaren yaşamımız sınavlarla donatılmıştır. “Tabağımdaki pilavları

bitirmezsem annem bana tatlı vermeyecek” den “Bugün çalışmazsam o üniversiteye

giremeyeceğim.” “Bu ay tasarruf etmezsem çocukların bir dahaki ödemesini geciktireceğim.”

“Mallarımı ikisine eşit nasıl bölüştürebilirim?” lere kadar. Sürekli sınanırız çünkü sınanmak

aslında ne kadar tahammüle sahip olduğumuzu açıklar. Ve tahammül korkunun en büyük

düşmanıdır, ancak onu öldürmez. Çünkü korkuyu öldüren insan amaçsız bir hayatla yüzleşir.

İşte tam olarak anlatmak istediğim şey şu; korku ruhu yemez, korku ruhu besler.

Günümüzde pek çok........

© Tigris Haber