Son dönemde art arda yaşanan okul temelli şiddet olayları, bireysel patolojiyle açıklanamayacak kadar derin ve yapısal bir soruna işaret etmektedir. Buna rağmen tartışma hızla “failin psikolojisi”ne indirgenmekte; böylece şiddeti besleyen sosyal, ekonomik ve siyasal koşullar görünmez hale gelmektedir. Oysa şiddet, çoğu zaman bireysel kırılganlıkların derinleşen toplumsal eşitsizlikler içinde birikerek şekillendiği çok katmanlı bir olgudur.

Bugün bazı çocuklar hayata sınırlı imkânlarla başlarken, bazıları çok daha geniş olanaklar içinde yetişmektedir. Bu fark yalnızca ekonomik değildir; kimin destek göreceğini, kimin fark edileceğini, kimin sistemli biçimde göz ardı edileceğini de belirler. Sürekli geri planda bırakılan, ihtiyaçları görülmeyen ve değersiz hissettirilen bir çocuk için öfke, zamanla yalnızca bir duygu olmaktan çıkarak bir tepki biçimine dönüşür ve bu birikim, uygun koşullarda kontrolsüz ve yıkıcı davranışlar olarak ortaya çıkabilir.

İçinde bulunulan toplumsal iklim bu tabloyu daha da ağırlaştırmaktadır.........

© Tigris Haber