Biz bu ülkede bazı gerçekleri hep geç fark ediyoruz.

Bir haksızlık yaşanırken, “bize dokunmuyor” diyerek susuyoruz. Sonra bir gün o haksızlık büyümüş, cesaretlenmiş, kurumsallaşmış halde kapımızı çalıyor. İşte o zaman şaşırıyoruz.

Oysa şaşırmamamız gerekiyordu.

Yıllarca gazeteciler tutuklandı. Siyasetçiler gözaltına alındı. Düşünce insanları yargılandı. Özellikle Kürtler söz konusu olduğunda toplumun geniş bir kesimi ya sustu ya da “vardır bir bildikleri” diyerek arkasını döndü. Çünkü mesele kendi konfor alanına değmiyordu. Çünkü rahatını bozmuyordu.

Fakat hayatın ve siyasetin değişmeyen bir kuralı vardır:

Görmezden geldiğiniz şey, gün gelir sizi de görmezden gelmez.

Bugün bir zamanlar sessiz kalanların telaşla “hukuk” demeye başladığını görüyoruz. Çember daralınca demokrasi birden kıymet kazanıyor. Oysa hukuk, ihtiyaç anında hatırlanacak bir sigorta poliçesi değildir. Hukuk, baştan itibaren herkes için savunulması gereken bir ilkedir.

Tutukluluk İstisnadır, Özgürlük Esas

Bir ülkede tutukluluk sıradanlaşmışsa, özgürlük istisna haline gelmiştir.

Oysa ceza hukukunda tutuklama bir cezalandırma yöntemi değil; istisnai bir koruma tedbiridir. Kaçma şüphesi olacak, delil karartma ihtimali olacak, somut ve ciddi gerekçeler ortaya konulacak. Bu şartlardan biri dahi eksikse özgürlük esastır.

Masumiyet karinesi bir süs cümlesi değil; bir medeniyet........

© Tigris Haber