Η εμφυλιοπολεμική παραφροσύνη των Δεκεμβριανών 1944 |
Του Ανδρέα Ι. Μητρόπουλου, Διδάκτωρος Πανεπιστημίου Αθηνών - Επίτιμος Πρόεδρος Ιατρικής Εταιρείας Δυτ.Ελλάδος-Πελοποννήσου
Η Εθνική παραφροσύνη στη δίνη του οδυνηρού εμφυλίου των Δεκεμβριανών του 1944. Δολοφόνησε την τέχνη μαζί με την Ελένη Παπαδάκη τη λαμπερή ηθοποιό που που ερμηνεύοντας με το καθηλωτικό της τάλαντο στο θέατρο Ηρώδου του Αττικού την τραγωδία της Αντιγόνης του Σοφοκλέους προαισθανόταν το παρόμοιο δικό της τραγικό τέλος.
Η χαρισματική ιέρεια της Τέχνης από πολύ νέα έπαιξε σε πολλές αρχαίες τραγωδίες όπου έλαμψε το πλούσιο, το μοναδικό και πολυσύνθετο ταλέντο της, προκαλώντας τον θαυμασμό όχι μόνον ειδημόνων της τέχνης, αλλά και απλών ανθρώπων.Δολοφονήθηκε άγρια από τους ξενοκίνητους πατριδοσωτήρες του ΕΛΛΑΣ πριν 82 χρόνια. Ακόμη και αυτοί οι άξεστοι Γερμανοί της Βέρμαχτ, εντολοδόχοι της Αριας φυλής του Χίτλερ, θαύμαζαν και υποκλίνονταν στο καθηλωτικό ταλέντο της, κάτι που την βοήθησε, διακινδυνεύοντας τη ζωή της, να φθάσει αρκετές φορές στο στόμα του λύκου της Γκεστάπο, να ικετεύσει και να ζητιανέψει ζωή, όχι για τονεαυτό της, αλλά για να σώσει με τη μεγαλοψυχία της πολλούς συνανθρώπους της ,ιδιαίτερα νεαρούς ΕΑΜΙΤΕΣ από τα κάτεργα των S.S. όπως έναν αριστούχο φοιτητή ιατρικής που κρατείτο στο Χαϊδάρι. τον Γ. Γληνό, τον γιό του Αιμίλιου Βεάκη που πρωτοστάτησε στην διαγραφή της από το σωματείο Ελλήνων ηθοποιών(ΣΕΗ).
Η τραγική αντίφαση είναι ότι μερικοί από αυτούς που είχε γλυτώσει από βέβαιο θάνατο, επιλήσμονες και αφιονισμένοι από την κομμουνιστική επαγγελία του Ξανθού Γένους περί σοσιαλιστικού παράδεισου.(ανεμώλειες _αερολογίες και ουτοπικές υποσχέσεις προκειμένου να αναρριχηθούν στην εξουσία ), της αφαίρεσαν τη ζωή με τον πιο βάρβαρο, ειδεχθή και απάνθρωπο τρόπο.
Μετά την ευρεία αποδοχή του πηγαίου ταλέντου της άρχισαν να εκτοξεύονται εναντίον της πανταχόθεν Πάρθια........