Αικατερίνη Μπιλαλη: Πρότυπο πιστής χριστιανής γυναίκας με αρχοντική καρδιά και υπόδειγμα αγάπης και διακονικής προσφοράς |
του π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη
1. Περί τα τέλη του τρίτου δεκαήμερου του Οκτωβρίου του 2026 πρόκειται να συμπληρωθούν σαράντα ημέρες από την προς Κύριον εκδημία της μακαριστής Αικατερίνης, γνωστής και αγαπητής σε όλους μας ως Νίνας, συζύγου Αθανασίου Μπιλάλη, το γένος Κολοκυθά, γι’ αυτό και σήμερα, Σάββατο 24 Οκτωβρίου, τελέστηκε στην Ιερά Μονή Παναγίας της Ελεούσης Πατρών το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνό της, αλλά και βλέπει το φώς της δημοσιότητας το παρόν ταπεινό αφιέρωμα στη μνήμη της.
Η αείμνηστη Νίνα αναδείχθηκε με τον «τρόπο βίου» που ακολούθησε σε μια σπάνια και αυθεντικά γνήσια χριστιανική γυναικεία παρουσία στην πόλη και την τοπική Εκκλησία των Πατρών, προικισμένη πλούσια και κοσμημένη αφειδώλευτα από τον Θεό με όλα εκείνα τα σπουδαία χαρίσματα των μεγάλων βιβλικών γυναικείων μορφών, επιστρατευμένα στο σύνολό τους και διατεθειμένα εξ ολοκλήρου στην ιερή της αποστολή, που ήταν η φροντίδα και η παντοειδής στήριξη της οικογένειάς της, σε συνδυασμό με την πλούσια φιλανθρωπική της προσφορά στην Εκκλησία του Χριστού. Η μακαριστή Αικατερίνη, υπήρξε, κατά κοινή ομολογία, μια σπουδαία και ενάρετη γυναίκα με βαθιά πίστη και απέραντη εμπιστοσύνη στον Θεό, αφοσιωμένη στην Αγία μας Εκκλησία και στολισμένη με ζωντανή και θερμή αγάπη, την οποία μετέβαλε διαρκώς, με αρχοντική απλότητα, βαθιά ταπείνωση, πολλή και λεπτή διάκριση, ηρεμία και γλυκύτητα, σε διακονική προσφορά προς τον κάθε πάσχοντα συνάνθρωπο που συναντούσε στην πορεία της ζωή της, καθώς «ήταν» όντως «ένας άνθρωπος ευγενικός με διάκριση, σεβασμό, προσφορά και ανιδιοτελή αγάπη προς όλους».
2. Η Νίνα υπήρξε βλαστός καλλίκαρπος ευσεβούς οικογένειας της πόλεως των Πατρών, όπου και γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1945 και μεγάλωσε στην περιοχή της ενορίας της Αγίας Σοφίας, επί της οδού Ναυμαχίας Έλλης, ως το πρώτο από τα δύο τέκνα του Ιωάννου Κολοκυθά, με καταγωγή από τον Ψαθόπυργο Αχαΐας, και της Μαρίας, το γένος Παρασκευοπούλου, καταγόμενης από την Αθήνα. Ο αδελφός της, μακαριστός επίσης, Χρήστος Κολοκυθάς έφυγε πρόωρα από την παρούσα ζωή σε ηλικία πενήντα πέντε ετών. Λόγω της γειτνίασης της πατρικής της οικίας με τον «Άγιο Αλέξιο», το ιερό μετόχιο της Μονής της Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων επί της οδού Έλληνος Στρατιώτου, η οικογένειά της, καθώς αποτελούσε το επίκεντρο του λειτουργικού και λατρευτικού της βίου, ήταν απ’ αρχής συνδεδεμένη στενά τόσο με τον Ναό, όσο και με τις λοιπές εγκαταστάσεις του μετοχίου, ώστε ο ιερός αυτός χώρος να λειτουργήσει και για την μικρή Αικατερίνη ως «δεύτερο σπίτι της», δηλαδή ως ο τόπος της καθημερινής της πολύωρης παραμονής και πνευματικής αναστροφής.
Ο πνευματικός προσανατολισμός που ακολουθούσε η οικογένειά της συνέτεινε, ώστε να ανατραφεί από την πρώιμη παιδική της ηλικία σε ένα υγιές και ακραιφνώς εκκλησιαστικό περιβάλλον, εμποτισμένο βαθιά από την ορθόδοξη παράδοση ως τρόπο ζωής, δεδομένου ότι, εκτός από τον «Άγιο Αλέξιο», συνδέθηκε παράλληλα και με το λοιπό πνευματικό περιβάλλον της πόλεως μας, διατηρώντας από πολύ νωρίς ακατάλυτο δεσμό και αδιάλειπτη επικοινωνία με τη Χριστιανική Εστία Πατρών, όπου εργάστηκε πλούσια καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου της αρχικά ως κατηχήτρια και κατόπιν ως ενεργό μέλος της σε όλους τους τομείς του ιεραποστολικού έργου. Τόσο στον «Άγιο Αλέξιο», όσο και στη Χριστιανική Εστία, αλλά και στο οικογενειακό της περιβάλλον, η νεαρή Αικατερίνη γαλουχήθηκε στέρεα και παιδαγωγήθηκε λαμπρά, καλλιεργώντας βαθιά πίστη στον Χριστό, αποκτώντας γνήσιο ορθόδοξο ήθος και φρόνημα, αλλά και οικοδομώντας μια στιβαρή και σφαιρικά ισορροπημένη προσωπικότητα με γνώμονα το μέτρο στα πάντα, διακρινόμενη από βαθιά αγάπη προς τον Θεό και τον άνθρωπο, αλλά και πιστότητα προς την αγία μας Εκκλησία, της οποίας αναδείχθηκε δια βίου κρυφή διάκονος, ώστε να της αρμόζουν τα λόγια του υμνωδού προς την διακόνισσα Ολυμπιάδα, «χαίροις, [Αικατερίνη], εναρέτων έργων υποτύπωσις αληθής».
Η μακαριστή Νίνα προπαιδεύτηκε μυσταγωγικώς και προετοιμάστηκε πνευματικώς μεθοδικά κατά την παιδική και την εφηβική της ηλικία για το μεγάλο άθλημα του εγγάμου βίου, αλλά και παράλληλα για την άσκηση της φιλανθρωπικής διακονίας ως ανιδιοτελούς προσφοράς στο εκκλησιαστικό έργο υπό την καθοδήγηση λαμπρών εργατών του Ευαγγελίου, όπως ο πνευματικός της πατέρας και οδηγός, μακαριστός Αρχιμ. π. Γαβριήλ Αθανασιάδης, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να καταφέρει με τη χάρη του Θεού να αποκτήσει και εκείνη, όπως η αγία διακόνισσα Ολυμπιάδα, σύμφωνα με τον ιερό Χρυσόστομο, «πέλαγος αρετών», μεταξύ των οποίων ατσάλινη υπομονή, κρυφή ελεημοσύνη, μεγάλη εγκράτεια και ακρίβεια πνευματική, απροσποίητη σεμνότητα, μέτρο σπάνιο και αρμονικό στην περιβολή, στην εξωτερική εμφάνιση, αλλά και στο βάδισμά της, σφυρηλατώντας ταυτόχρονα έναν δυναμικό χαρακτήρα, ισχυρό και σταθερό με σιδερένια θέληση, αναδεικνυόμενη, όπως παρατηρούν οι συνδιακόνισσές της, σε «μια σεμνή αρχόντισσα σε τρόπους και παράστημα», διακρινόμενη για την απλότητα των τρόπων, για τη μεθοδικότητα και την αποφασιστικότητα σε κάθε είδους ιεραποστολική εργασία, αλλά και γενικότερα για το πολυτάλαντο και πολύπλευρο της προσωπικότητάς της, ώστε να εκπληρώνεται σαφώς στην υπόστασή της η ρήση του δικαίου και σοφού βασιλέως Σολομώντος, ότι «πολλαὶ θυγατέρες ἐκτήσαντο πλοῦτον, πολλαὶ ἐποίησαν δύναμιν, σὺ δὲ ὑπέρκεισαι καὶ ὑπερῇρας πάσας, ψευδεῖς ἀρέσκειαι........