Η Δημοτική Αρχή των αντιφάσεων: Από την καταγγελία των ΣΔΙΤ στη προκλητική αποδοχή τους για το Λαδόπουλο, με υποχώρηση έναντι των συμφερόντων της πόλης
Η πολιτική θέση δεν προσαρμόζεται στην αρχή. Προσαρμόζεται στην περίσταση.
Υπάρχει μια πολιτική στάση που η ίδια η πραγματικότητα αποκαλύπτει πιο καθαρά από κάθε ανακοίνωση: η διγλωσσία.
Στην Πάτρα βιώνουμε, εν προκειμένω, τον εξής διχασμό: Η παρούσα δημοτική αρχή η οποία πρωταγωνιστεί εναντίον του σύγχρονου τραίνου, κατά των δωρεών υπέρ των σχολείων, κατά της αξιοποίησης της παραλιακής ζώνης από ιδιώτες κ.α, (εμφανιζομένη διαχρονικά ως σφοδρός πολέμιος των ΣΔΙΤ, των μεγάλων ιδιωτικοποιήσεων και των “εργολαβικών λύσεων”), είναι η ίδια δημοτική αρχή που, όταν πρόκειται για το μεγαλύτερο περιουσιακό απόθεμα της πόλης, το πρώην εργοστάσιο Λαδόπουλου, όχι μόνο απορρίπτει τον "εαυτό της", αλλά τον ακυρώνει πανηγυρικά.
Για χρόνια ακούμε από την ομάδα Πελετίδη κορώνες για «αγώνα ενάντια στην εμπορευματοποίηση της δημόσιας γης», για «αντίσταση στα ΣΔΙΤ», για «υπεράσπιση της δημοτικής περιουσίας».
Αυτά όταν βρισκόμαστε στη φάση των επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων. Διότι όταν έρχεται η στιγμή των αποφάσεων για ένα ακίνητο στρατηγικής αξίας δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο αποτελεί ίσως το πιο ισχυρό εργαλείο πολεοδομικής και αναπτυξιακής πολιτικής της Πάτρας, τότε το αφήγημα αλλάζει. Συγκεκριμένα μεταμορφώνεται.
Η πολιτική θέση δεν προσαρμόζεται στην αρχή. Προσαρμόζεται στην περίσταση.
Το κρίσιμο ζήτημα βεβαίως δεν είναι οι........
