İKİNCİ SALİHLİ SEFERİ

(BİR TREN YOLCULUĞU, 29.01.2026)

İlkini 2022'de gerçekleştirmiştik, torunum 3,5 yaşında iken 20 Kasım 2022 tarihinde. O zamana kadar hiç tren görmediği ve trene de binmediği için hem nene (babaanne) hem dede hayattayken güzel bir anısı olsun istiyorduk. Çok hoş bir gün yaşamıştık birlikte. İşte aradan geçen 3 yılı aşan bir zaman sonrasında tekrarını arzu ettik. Bu sefer Ayperi'nin teyzesinin oğlu Buğra da işin içinde. Buğra ilkokul 2.sınıfta. Ayperi ile iyi anlaşırlar. Başlangıçta üçlü planladığımız yeni tren yolculuğumuza bizde misafir olan Buğra'yı da dahil ettik. Buğra "Ben hiç trene binmedim, vapura da binmedim, otobüse bile binemedim" deyince sıra aileden izin aşamasına geldi ve olumlu sonuçtan sonra bugün yollardayız. Dün akşamdan genelağ üzerinden Manisa Salihli gidiş dönüş biletlerimizi aldık. Otobüs fiyatının 300 TL civarında olduğu bu yol, yetişkin tam bilet 110 TL. 65 yaş üzerine yüzde elli indirim, çocuklara ise 70 TL. Dört kişi, 280 TL gidiş ve aynı miktara dönüş; bedavaya yakın.

Hava kapalı, hafif yağış var. Özel aracımızla gidiyor ve aracı garın otoparkına bırakıyoruz. İzmir Basmane'den harekete başlayan tren bizi 12.41'de alacak. Garın çay ocağının küçük bekleme odasındayız. Sandalyeler metal ayaklı, plastik ama eski. Renkleri solmuş. Bizim dışımızda bekleyenler de var. Görünüşlerinden de kolayca anlaşılıyor, mali durumları orta ve alt dilimdeki kişi ve aileler gördüklerimiz. Halkımız yani. Kimi hastaneden, kimi işten, okuldan veya başka yerden gelip gidiyorlardır, diye düşünüyoruz. Akran iki teyze çocuğu Ayperi ve Buğra, 40 dakika önceden gelinen, dışarıda sağanak yağışın olduğu nispeten dar alanda ne yaparlar? Tabii ki çocukluk… Epeyce çiğnedikleri sakızdan en büyük kim balon şişirecek yarışı. Biz de resim çekme çabasındayız. Çocuklar arada kaç dakika kaldı sorusunu tekrar tekrar soruyorlar. Belli ki heyecanlı ve meraklılar. O arada kahveciden iki simit ve iki çay, çocuklara da istekleri üzerine meyve suyu alıyoruz.

MANİSA GARI İLE SALİHLİ GARI FARKI

Salihli garında gördüğümüz üç katlı binalardan bile çok daha yüksek haşmetli çınar ağaçlarını görünce, Manisa garının önünde ve etrafında gördüğümüz budana budana canlı bir kütüğe döndürülmüş çınar ağaçlarına üzülüyorum. Geçen dönem Büyükşehir Belediye başkan yardımcılığı yapan Mimar Azmi Açıkdil’in paylaşımlarında gördüğüm, “Çınar budanmaması gereken bir ağaçtır” sözü zihnimde ön plana çıkıveriyor. Bir de gördüğümüz bu hat üzerinde Salihli garı kadar özgün olanı yok dense yeridir. Orada tarihî bir film rahatlıkla çekilebilir. Manisa’daki gar binasının tavanı düz, çatısı yok. Binanın köşeleri sivri, yumuşatıcı ayrı renk ve desen de yok. Bu haliyle sevemediğimiz kaba köşeli mimari örneklerine yakın. Çünkü eski şehirlerimizin fakir ama ruhen zarif halinden /halimizden eser neredeyse hiç iz yok.

Salihli garı nasıl olmuş da öyle kalabilmiş, korunabilmiş; hayret etmemek mümkün değil. Çoğu binalarımız modern (çağdaş?) ama zevk ve zarafet yoksunu, köşeli, batıcı ve itici. Çağdaşlığın gereği olan otopark, yeterli yeşil alan ve toprağa yakınlık bile yok. Bu nedenle mimari, sanat ve şehirciliği bilen, yakındığımız şehircilik sorunlarını da dert edinen Azmi Açıkdil gibi mimarlarımız ve vicdan, akıl ve zevk sahibi âkil insanların varlığı bile, rant düşkünü kesimlere ve ortaklarına karşı güç yetiştiremiyor, işe yaramıyor. Belediye meclislerinin aldığı kararlar ve şehirlerimizin durumu ortada. Rant, para, güç tutkusu; ahlaki, güzellik ve ruha sükûnet veren her türlü şehircilik ve mimari ilke ve ölçülerini yenmiş durumda. İnşa etmek başka, imar (bayındırlık) başka çünkü.

TRENİMİZ GELİYOR

Tren uzaktan kuvvetli ön ışıkları açık, hızı azalmış ve düdüğünü de çalarak yaklaşıyor. Birkaç dakikadır çiseleyen yağmura rağmen çocuklar kapşonlarını giymiş, biz ise şemsiyelerimiz açık geliş yönünü takip ediyoruz zaten. Çocukları tehlikeye karşı sarı çizginin gerisinde tutuyoruz, ellerinden tutarak. 2 numaralı vagonda koltuklar numaralı. Genelağ üzerinden 21-24 sırasını almıştık. Koltuklar önden 4 sıra düz, sonra ortaya kadar arkaya, ortadan sona doğru düz. Biz gidiş yönünün tersine doğru oturuyoruz. Çocukların da bizim de........

© tarihistan.org