YAZMAK, EDEBÎ ESER VE “YAZAR" OLMAK! |
YAZMAK, EDEBÎ ESER VE “YAZAR" OLMAK!
Ayşe İlker
Yazdıklarıyla ve arkalarında bıraktıkları eserlerle artık edebiyatımızın en kıymetli isimleri içinde yer alan Ziya Gökalp, Ömer Seyfettin, Yahya Kemal, Ahmet Hamdi Tanpınar, Peyami Safa, Kemal Tahir, Nihal Atsız, Sabahattin Ali, Samiha Ayverdi, Sait Faik Abasıyanık, İsmet Kür, Tarık Buğra, Yaşar Kemal, Alev Alatlı, Attila İlhan, Emine Işınsu, Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu, Abdurrahim Karakoç, Oğuz Atay, Ayşe Kulin, Sevinç Çokum, Mustafa Kutlu, Pınar Kür, Mustafa Necati Sepetçioğlu, Sezai Karakoç ve adları yüzlerle sayılabilecek yazarımız ve şairimiz, hiç de öyle kolay yoldan yazar ve şair olmadılar. Kimi, eserinin basılması için gittiği yayınevinden geri döndü; kimine biraz daha ustalaş öyle gel denildi; kimisi daktilosunda yazdığı sayfaları beğenmedi, yırttı. Yeniden yazdı, yine beğenmedi ve yine yırttı. Bazıları da elindeki nüshayı bağrına bastırıp Beyazıt’taki Küllük kahvehanesine sığındı. Tanpınar, Köprülü, Beyatlı, Enis Behiç ve Orhan Kemal ise Nuruosmaniye’deki İkbal kahvehanesini evleri gibi gördüler. Orada günlerini, aylarını geçirdiler geceyi gündüze, gündüzü geceye katarak. Yazdılar ve okudular. Yazdıkları üzerinde dostları ve arkadaşlarıyla hasbihal ettiler; birbirlerini tenkit ettiler. Yahya Kemal, Rindlerin Ölümü şiirinde “serviler” kelimesine en uygun sıfatı bulmak için yıllarca bekledi; önce “karanlık serviler” demişti; bu ona yeterli gelmedi, daha isabetli daha etkili bir sıfat bulmalıydı, bekledi. Aradığı kelime yıllar sonra geldi: Serin. “Ölüm asude bahar ülkesidir bir rinde / Gönlü her yerde buhurdan gibi yıllarca tüter. / Ve serin serviler altında kalan kabriyle / Her seher bir gül açar, her gece bir bülbül öter.” Onun servi kelimesinin sıfatı olarak “serin” kelimesini arayıp bulması, tam anlamıyla bir mücevher işçiliğine benzer. En değerli taşı, cümleye yerleştirmek, en etkili kelimeyi bulmak! Okuyanın neredeyse “serin serviler” altında yatası gelir böyle bir sıfat tamlamasını idrak edişinden sonra!
Evet, yazmak bir çiledir ve sabır........