Υπάρχει μακρά ιστορία παρεμβάσεων των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική, βασισμένη σε ένα σιωπηρό, αν και αυτοανακηρυγμένο, δικαίωμα να επιλέγουν τους ηγέτες της περιοχής. Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η τοποθέτηση ενός ηγέτη ή μιας κυβέρνησης εγκεκριμένων από αξιωματούχους των ΗΠΑ συνήθως παρουσιαζόταν ως σταυροφορία υπέρ της δημοκρατίας, με τη λογική ότι το κύριο κίνητρο της Αμερικής ήταν να σταματήσει τον κομμουνισμό.

Αυτή τη φορά, δεν υπάρχει καμία προσποίηση ότι ο στόχος είναι η δημοκρατία. Ο Ντόναλντ Τραμπ μοιάζει να προσφέρει το πετρέλαιο της Βενεζουέλας στις αμερικανικές εταιρείες ενέργειας (αντίστοιχα με τον τρόπο που προηγούμενες αμερικανικές κυβερνήσεις επέλεγαν ηγέτες στη Λατινική Αμερική, οι οποίοι υποστήριζαν τα επιχειρηματικά συμφέροντα των ΗΠΑ), εξηγώντας ολόκληρη την επιχείρηση με όρους οικονομικού κέρδους. Ωστόσο, το πετρέλαιο της Βενεζουέλας δεν αποφέρει μεγάλο κέρδος βραχυπρόθεσμα. Η αξιοποίηση του δυναμικού του θα απαιτούσε τεράστιες μακροπρόθεσμες επενδύσεις, οι οποίες........

© Ta Nea