Πριν από σχεδόν έξι μήνες, πήγα στο σπίτι της αείμνηστης Μαρικάρμεν, της ηλικιωμένης γυναίκας που εκδιώχθηκε από το σπίτι της στη χώρα μου, χωρίς κανένα πολιτικό κόμμα να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη.

Ηθελα να γράψω ένα άρθρο για την «El País» σχετικά με τη ζωή της, να μεταφέρω την ιδέα ότι το σπίτι της αποτελεί προέκταση του εαυτού της, να δείξω όλα τα γεγονότα που έζησε εκεί: εκεί ξενύχτησε δίπλα στους γονείς της, εκεί έζησε τις τρομοκρατικές επιθέσεις της Μαδρίτης, εκεί έζησε το χιόνι της καταιγίδας «Φιλομένα»… και από εκεί μάλιστα αποχαιρέτησε με χαρά τον Φράνκο! Εβδομήντα χρόνια κάτω από την ίδια στέγη και ούτε ένας μήνας απλήρωτου ενοικίου.

Πήγα εκεί πριν από αρκετούς μήνες, επειδή είχε απειληθεί πολλές φορές με έξωση, αλλά........

© Ta Nea