«Honni soit qui mal y pense»
Οσάκις δηλώνω στο ακροατήριο πως «προτιμώ να με εξαπατήσουν παρά εγώ να γελάσω κάποιον», ή «δεν εκλαμβάνω την ήττα ως κακή έκβαση», με κοιτάζουν σαν κάτι αξιοπερίεργο. Μονολογώ συχνά τη φράση του τίτλου στα γαλλικά που σημαίνει «Ντροπή σε όποιον βλέπει κακό όπου δεν υπάρχει», διότι πολλά κακά αισθήματα και κίνητρα αποδίδουμε στους γύρω μας. Νομίζω ότι πρόκειται για ηθικό πρόβλημα, το οποίο δεν αφορά μονάχα τι κάνουμε οι ίδιοι αλλά και πώς ερμηνεύουμε τους άλλους. Η ανθρώπινη συνείδηση είναι συνάμα καθρέφτης και φίλτρο, καθώς προβάλλουμε συχνά στους άλλους τους φόβους, τις επιθυμίες, τα τραύματα ή την καχυποψία μας.
Στον κόσμο μας είναι αναπόφευκτο να σκεφτόμαστε καχύποπτα, επειδή είμαστε εξελικτικά φτιαγμένοι να «διαβάζουμε» προθέσεις και ο νους μας επιδιώκει συνεχώς να προστατευθεί από απειλή ή εξαπάτηση. Θεωρούμε ότι η καχυποψία μας λειτουργεί ως μηχανισμός άμυνας, και η αρνητική ερμηνεία των φαινομένων ή των γεγονότων ως αυτοπροστασία. Μάλλον, λοιπόν, δεν χαρακτηρίζει πάντοτε τον απέναντι άνθρωπο η πρώτη σκέψη, η οποία συχνά αποτυπώνεται από το πρώτο, ακατέργαστο........
