Η διαχείριση της παγκόσμιας πρόκλησης της μετανάστευσης είναι ένα από τα απαιτητικότερα ζητήματα πολιτικής τόσο για τα κράτη, όσο και για τους διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς. Προφανώς η ΕΕ δεν θα μπορούσε να εξαιρείται από αυτή τη συνθήκη. Αντίθετα, είναι ίσως ο θεσμός εκείνος που καλείται να ισορροπήσει τις διαφορετικές θέσεις των κρατών-μελών της, οι οποίες προκύπτουν από τον ανάλογο βαθμό πίεσης που δέχεται καθένα από αυτά, σε μια συνεκτική και εφαρμόσιμη πολιτική.

Η συζήτηση για την αποτελεσματικότητα ή μη της διαχείρισης του Μεταναστευτικού από την ΕΕ είναι μεγάλη, δύσκολη και με πολλές αντιφάσεις. Υπάρχει όμως ένα σημείο που πρέπει να αναδείξουμε, καθώς είναι καθοριστικό για να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε κρίσεις, όπως αυτή πρόσφατα στη Θέουτα.

Η ΕΕ έχει εδώ και περίπου δύο δεκαετίες εξωτερικεύσει τη διαχείριση του Μεταναστευτικού. Βασίζεται δηλαδή σε σημαντικό βαθμό στη συνεργασία με τρίτες χώρες. Λιβύη, Τουρκία, Μαρόκο, Αίγυπτος στο μέτωπο της Μεσογείου, αλλά και μια σειρά άλλων χωρών σε διαφορετικά γεωγραφικά υποσυστήματα. Αυτή η απόφαση........

© Ta Nea