Ο καθένας έχει το δικαίωμα να κρίνει κατά το γούστο και το κέφι του την επιλογή μιας μαύρης ηθοποιού για τον ρόλο της Ελένης, στην κινηματογραφική Οδύσσεια του Νόλαν. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που και ο δημιουργός της κινηματογραφικής διασκευής του έπους έχει το δικαίωμα να φαντάζεται την Ελένη του όπως θέλει. Μας το επιτρέπει το ίδιο το έπος ή, μάλλον, μας το επιβάλλει.

Πουθενά δεν περιγράφει την Ελένη ο Ομηρος. Δεν μας λέει αν ήταν ψηλή και αγαλματώδης (τσουπωτή), δεν ξέρουμε περίμετρο στήθους, δεν ξέρουμε καν το χρώμα των μαλλιών της. Το μόνο που κάνει ο ποιητής είναι να εξυμνεί την απαράμιλλη ομορφιά της, χωρίς να δίνει κανένα στοιχείο που θα κατευθύνει τη φαντασία του αναγνώστη. Το ίδιο το ποίημα, δηλαδή, δίνει στον αναγνώστη την ελευθερία να δώσει ο ίδιος στην Ελένη τη μορφή που θέλει. Κάποιοι, λ.χ., μπορεί να τη φαντάζονται με μουστάκι. Γίνεται να επέμβουμε στη φαντασία τους, για να τη «διορθώσουμε»;

Ισως μάλιστα τα εισαγωγικά στο ρήμα να μη χρειάζονται, διότι μπορεί η δική τους φαντασία να είναι πιο κοντά στην ιστορική πραγματικότητα: στην Εποχή του Χαλκού, δεν θα ήταν καθόλου σπάνιο να συναντάς γυναίκες με μουστάκι… Εν πάση........

© Ta Nea