Όταν την περασμένη εβδομάδα στη Βουλή μίλησα για τη μάχη με το χθες, πολλοί είδαν το δέντρο και όχι το δάσος. Βιάστηκαν να ερμηνεύσουν το «ποιος φταίει», αντί να συγκεντρωθούν στο «τι πρέπει να κάνουμε».

Κι αυτό το «τι πρέπει να κάνουμε» δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Αφορά τη θέση της Ελλάδας σε μια Ευρώπη που αλλάζει μαζί με τον κόσμο γύρω της.

Για δεκαετίες ξέραμε το βασικό ευρωπαϊκό σενάριο. Η Αμερική εγγυόταν την ασφάλεια, η Ευρώπη έχτιζε την ευημερία και η παγκοσμιοποίηση άνοιγε αγορές. Αυτός ο κόσμος τελείωσε. Η Ευρώπη πρέπει πλέον να αποφασίσει αν θα παραμείνει μια μεγάλη αγορά που αντιδρά στις αποφάσεις των άλλων ή αν θα γίνει πραγματική γεωπολιτική δύναμη. Με δική της άμυνα, ενεργειακή ασφάλεια, παραγωγική βάση, ασφαλή σύνορα και παρουσία στη γειτονιά της.

Για πολλά χρόνια η μεγάλη εθνική μας προσπάθεια ήταν να γίνουμε περισσότερο Ευρώπη. Να εκσυγχρονίσουμε το κράτος, να θωρακίσουμε την οικονομία, να καλύψουμε αποστάσεις........

© Ta Nea