Είχε ζέστη εκείνες τις μέρες του Ιουλίου του 1974; Πώς και δεν είχαμε ακόμη φύγει οικογενειακώς για διακοπές; Και όταν ξεχυθήκαμε στους δρόμους ένα απόγευμα, είχε ήδη έρθει ο Καραμανλής; Είχε ορκιστεί πρωθυπουργός; Οχι. Αρα ήταν στις 23 Ιουλίου. Το τραγουδά και η Χάρις Αλεξίου στο «Και» του Γιάννη Σπανού και του Λευτέρη Παπαδόπουλου από την «Οδό Αριστοτέλους»: «23 του Ιούλη και Τρίτη και φτάνει για τον γάμο κι η Κρήτη και όλα τα νησιά…». Την άφιξη του Καραμανλή και την ορκωμοσία του τα χαράματα την είδαμε από την τηλεόραση σε ζωντανή σύνδεση; Μπα, δεν νομίζω. Ή μάλλον δεν θυμάμαι.

Τι μπορεί να θυμάται ύστερα από 52 χρόνια μια 15χρονη, τότε έφηβος; Από εκείνες τις ημέρες που λες και η Ιστορία συμπυκνώθηκε για να χωρέσει στο ημερολόγιο; Κυρίως συναισθήματα, ήχους και εικόνες. Σε τέτοιες συνθήκες, το μυαλό συγκρατεί κυρίως τις λεπτομέρειες. Τα γεγονότα τα ταξινομεί μετά. Ετσι κι εγώ, από εκείνη την ημέρα θυμάμαι ότι, κατεβαίνοντας με την αδελφή μου προς το Σύνταγμα, πήραμε μαζί μας και τον δεκάχρονο Θοδωράκη που έμενε........

© Ta Nea