Η επικαιρότητα με παρέσυρε τις προηγούμενες μέρες και δεν έκανα ως όφειλα μια αναφορά για το παλικάρι που λεγόταν Μάριος Οικονόμου και που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 33 χρόνων. Όποιος γνώρισε τον Μάριο θα έχει να θυμάται το ήθος του, την υπέροχη φυσική συστολή του, το χιούμορ του.

Έχασε τη ζωή του εξαιτίας ενός τροχαίου δυστυχήματος: στην πολυήμερη νοσηλεία του στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων όπου κατέληξε οι γιατροί προσπάθησαν να κάνουν ένα αληθινό θαύμα – δεν στάθηκε δυνατό.

Στην κηδεία του τον αποχαιρέτησαν πραγματικά όλα τα Γιάννενα: Χιλιάδες άνθρωποι θέλησαν να του δώσουν το τελευταίο αντίο, καθώς ο Μάριος είχε μόνο φίλους. Αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς τις συλλυπητήριες ανακοινώσεις όχι μόνο των ελληνικών αλλά των ιταλικών ομάδων στις οποίες αγωνίστηκε για να κατανοήσει πόσο σπουδαία ήταν η εικόνα που είχαν όλοι για αυτό το παιδί που θυμίζω πως τίμησε και τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος.

Όταν το τροχαίο δυστύχημα έγινε γνωστό, κανείς δεν ήθελε να πιστέψει πως θα προκύψει το μοιραίο. Αλλά η μοίρα είναι πραγματικά άδικη για κάποια σπάνια και ξεχωριστά παλικάρια όπως ήταν ο Μάριος. Ας είναι ελαφρύ το χώμα: όποιος τον γνώρισε δεν θα τον ξεχάσει ποτέ.

Ελπίζω να έχει υπάρξει πρόνοια να αγωνιστούν οι παίκτες της Εθνικής μας απόψε στην Σουηδία με ένα μαύρο περιβραχιόνιο: το περιμένω γιατί και ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και οι παίκτες του διακρίνονται από την πρέπουσα ευαισθησία. Οταν μια ομάδα έχει ζήσει το σοκ που έζησε η Εθνική μας όταν έφυγε από τη........

© Ta Nea