Το Ρωσικό Κόμμα, όπως το Αγγλικό και το (κάπως μακροβιότερο) Γαλλικό, είχαμε να το ακούσουμε από τη δεκαετία του 1840, άντε και του 1850.

Δεν ξέρουμε ούτε πότε ιδρύθηκαν, ούτε πότε διαλύθηκαν, άλλωστε δεν ήταν «κόμματα» με τη σύγχρονη έννοια του όρου. Περισσότερο έμοιαζαν με φατρίες, χωρίς καταστατικά, συνέδρια, όργανα και προγράμματα.

Είναι λογικό λοιπόν να έχουν χάσει επεισόδια όσοι επιχειρούν να τα αναβιώσουν τώρα.

Στην πραγματικότητα δεν τα έλεγαν καν όπως τα έχουμε συνηθίσει. Το Ρωσικό Κόμμα για παράδειγμα ήταν το «κόμμα των Ναπαίων» από το όνομα κάποιου «κόντε Νάπα», υποτίθεται Κερκυραίου και οπαδού του Καποδίστρια.

Μερικοί θεωρούν ότι ο «κόντε Νάπας» που καυχιόταν για τα ανύπαρκτα κατορθώματά του ήταν το κοροϊδευτικό προσωνύμιο του Αυγουστίνου Καποδίστρια, του αδελφού του Κυβερνήτη.

Αλλοι υποστηρίζουν πως υπήρχε όντως κάποιος Νάπας, ημίτρελος και μεθύστακας, που τριγύριζε στο Ναύπλιο και καμάρωνε για τις παλικαριές του.

Οταν του έδιναν μερικά κέρματα χόρευε, πηδούσε και φώναζε:

– Ζήτω το παλικάρι ο Νάπας!

Δεν μπορώ να πω ποια εκδοχή ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα διότι εκείνα τα χρόνια οι μύθοι και τα γεγονότα βάδιζαν χέρι-χέρι.

Αλλωστε μικρή σημασία έχει. Κανείς δεν περιμένει από την κυρία Καρυστιανού να πάρει σβάρνα την Ελλάδα και να χοροπηδάει φωνάζοντας:

– Ζήτω η λεβέντισσα η Μαρία!

Τούτων δοθέντων όμως η ανασύσταση ενός Ρωσικού Κόμματος φαίνεται πως επανήλθε στην ημερήσια διάταξη με το «κόμμα........

© Ta Nea