Φοιτητές στη Νομική Σχολή της Αθήνας, μαζεμένοι σμάρια στη Σόλωνος, σηκωνόμασταν όρθιοι από σεβασμό όταν περνούσε ασυνόδευτος ο αείμνηστος Ηλίας Ηλιού (1904-1985) με γεροντικά βηματάκια. Εγώ τον είχα ακουστά από την εκτίμηση που του έτρεφαν ο παππούς και η γιαγιά μου ως παλαιοί καπνεργάτες και ΕΔΑτζήδες.

Οι φοιτητές του δικαίου διδασκόμασταν τότε το πολιτειακό επίτευγμα του επίσης αείμνηστου συνομηλίκου του, Κωνσταντίνου Καραμανλή (1907-1998), το Σύνταγμα του 1975. Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (1974) είχε ως προτεραιότητα την εδραίωση της Δημοκρατίας· είχε επαναφέρει εν μέρει σε ισχύ το Σύνταγμα του 1952, εξαιρώντας τις διατάξεις περί τον βασιλέα. Οι πρώτες ελεύθερες εκλογές έγιναν σημαδιακά στις 17 Νοεμβρίου 1974.

Το δημοψήφισμα λίγες εβδομάδες μετά, περί τη μορφή του πολιτεύματος, υπέδειξε την «αβασίλευτη δημοκρατία». Το Σύνταγμα του 1975 είχε υπερψηφιστεί μόνο από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας, αλλά έπειθε βαθμηδόν με τη θεσμική αξία του σχεδόν όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Με εκείνον τον καταστατικό χάρτη εισήχθη το πολίτευμα της «προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας».

Στο Σύνταγμα του 1975 καταγραφόταν ευρύς κατάλογος δικαιωμάτων και, υπακούοντας στις........

© Ta Nea