Η Δικαιοσύνη είναι ένας εκ των τριών, ισότιμων και ανεξάρτητων, πυλώνων που στηρίζουν τη λειτουργία μιας δημοκρατικής πολιτείας και έχει τον αυτονόητο σεβασμό μας. Υπάρχουν, όμως, κάποιες σπάνιες περιπτώσεις όπου η ίδια εκτίθεται σε δίκαιη κριτική για πράξεις ή παραλείψεις. Αυτές οφείλουμε να τις αναδεικνύουμε και να τις σχολιάζουμε τεκμηριωμένα, αλλιώς θα ακούγονται μόνον οι έξαλλες καθημερινές κραυγές αυτών που έχουν επιλέξει τη Δικαιοσύνη ως μόνιμο στόχο για το πολιτικό τους συμφέρον.

Τις τελευταίες μέρες η ποινική θεμελίωση των κατηγοριών που απήγγειλε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατά βουλευτών και τέως υπουργών της ΝΔ αμφισβητήθηκε με σοβαρά επιχειρήματα. Το θέμα είναι βέβαια πρόωρο, διότι οι εισαγγελικές αρχές θα έχουν την ευκαιρία να ερευνήσουν και έτσι να απαντήσουν έμπρακτα στις επικρίσεις, η κυριότερη από τις οποίες είναι ότι οι υπό διερεύνηση κατηγορίες δεν έχουν ποινικό αντικείμενο.

Η μαζική απαγγελία κατηγοριών κατά βουλευτών και τέως υπουργών μου έφερε αυθόρμητα στον νου την ύψιστη αστοχία της Δικαιοσύνης στην κορυφαία πολιτική σκευωρία των τελευταίων ετών. Αναφέρομαι στη........

© Ta Nea