Ο Μητσοτάκης πηγαίνει τελικά στην Αγκυρα. Υπό τόσο δυσμενείς όρους, ώστε είναι αδύνατον να εντοπιστεί αντιστοιχία στην ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, όσο ίσως και διεθνώς.

Μιλούσε για «ανασκόπηση των διμερών σχέσεων» και «θέματα χαμηλής πολιτικής». Αμέσως, οι Τούρκοι τον διέψευσαν οικτρά θέτοντας επισήμως, όχι μόνον ρητορικά, το σύνολο της πιο ακραίας αναθεωρητικής ατζέντας, δίχως εκείνος να νιώσει καν ανάγκη να διαφυλάξει έστω την καταρρακωμένη αξιοπιστία του. Ο δε Φιντάν τον εξέθεσε εκ νέου βαρύτατα ώρες πριν φύγει, λέγοντας ότι αυτός και ο Γεραπετρίτης «θέλουν να λύσουν… τα προβλήματα», αλλά δεν τους αφήνουν η κοινή γνώμη και ο… Δένδιας! Κι όμως: ο Μητσοτάκης πηγαίνει! Γιατί; Προδήλως επειδή, αποδεδειγμένα, ο Φιντάν βγαίνει πάντοτε αληθινός.

Θεωρητικά βέβαια, θα μπορούσε, ως όφειλε, να επιφέρει ανατροπή: δίπλα στον Ερντογάν και μπροστά στις κάμερες, να δηλώσει ότι η εξόφθαλμη ακυρότητα των πρωτοφανών αυτών........

© Ta Nea