Η δουλειά του κυβερνητικού εκπροσώπου δεν είναι εύκολη. Είναι σαν να στέκεσαι στη μέση μίας καταιγίδας, να έχουν γίνει όλοι μούσκεμα και εσύ να υπενθυμίζεις ότι τις περισσότερες μέρες έχει ηλιοφάνεια. Επίσης η φωνή είναι, φυσικά, δική σου, αλλά δεν σου ανήκει. Ακόμα και όταν δεν σχημάτισες γνώμη για κάτι, πρέπει να φανταστείς τι γνώμη έχει ο Πρωθυπουργός. Και ποτέ δεν λες κάτι που δεν θα το ενέκρινε. Με τεχνικούς όρους, ο Παύλος Μαρινάκης είναι καλός στη δουλειά του. Και θα χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο διαβάζοντας τη δήλωσή του για την κυρία Χριστίνα Αλεξοπούλου που είπε ότι «το τζάμπα πέθανε», σχολιάζοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας δάσκαλος, όταν διορίζεται σε νησί. Η ίδια, ως μέλος του Κοινοβουλίου, βιώνει καθημερινά το θαύμα του ολοζώντανου τζάμπα. Με γραφείο, αυτοκίνητο, συνεργάτες, τηλέφωνα, να παρέχονται προς την ίδια εντελώς δωρεάν.

Ο εκπρόσωπος, δηλαδή ο Πρωθυπουργός, την κάλυψε. «Η δήλωσή της παρερμηνεύτηκε, ίσως δεν διατυπώθηκε και όπως θα έπρεπε». Ναι και η ίδια έκανε κάτι μέρες........

© Ta Nea