Φαντασθείτε μια κοινωνία ομοφωνίας. Μια πραγματικότητα δηλαδή απόλυτης εξίσωσης σε ιδέες, χαρακτηριστικά και απόψεις. Οπου κανένας δεν θα διαφέρει και όλοι θα συμφωνούν. Σίγουρα δεν θα μιλούσαμε τότε για δημοκρατία αλλά για τον απόλυτο ολοκληρωτισμό.

Οταν λοιπόν τα σχολεία κατακλύζονται από εκ καθέδρας απόψεις ανατρεπτικές και μηδενιστικές για την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων, αυτό που διδάσκεται στα νέα παιδιά είναι μια βαθιά αμφισβήτηση της κοινωνίας στην οποία μεγάλωσαν και δημιούργησαν, όσα μπόρεσαν, οι γονείς τους. Επίσης η Ιστορία εμφανίζεται μονομερής και μονοδιάστατη, ενώ η Παιδεία αποτυγχάνει στον ουσιαστικό της σκοπό που είναι ο εφοδιασμός των νέων παιδιών με τις βασικές ικανότητες........

© Ta Nea