Στη σοβαροφανή δημόσια συζήτηση, ο λαϊκισμός (populismus) παρουσιάζεται εσφαλμένα ως επικίνδυνος για το πολίτευμα, διότι στην πραγματικότητα έχει σημαντική δημοκρατική διάσταση, εφόσον δίνει φωνή σε εκείνους που δεν εκπροσωπούνται. Ο λαϊκισμός εκφράζει τη βούληση των πολιτών απέναντι στην καθεστηκυία εξουσία, χρησιμοποιεί απλοποιημένη γλώσσα, συνήθως έχει χαρισματικούς ηγέτες και αντιεξουσιαστική ρητορική· κοντολογίς, παρατάσσει τον «λαό» απέναντι στη «διεφθαρμένη ελίτ». Πολλοί τον παρουσιάζουν ως παθολογία της πολιτικής, αλλά νομίζω ότι ο λαϊκισμός είναι προϊόν της ίδιας της δημοκρατίας· ως τέτοιος εκδηλώνεται τόσο στην αριστερά, όσο και στη δεξιά του πολιτικού φάσματος. Ως γνωστόν η πολιτική έχει δύο όψεις. Η πρακτική όψη της βλέπει τα προβλήματα ρεαλιστικά, χωρίς μεγάλες υποσχέσεις, και περιορίζεται στη διαχείριση της καθημερινότητας. Η μεταμορφωτική όψη της επιδιώκει να αλλάξει ριζικά την κοινωνία προσφέροντας λύτρωση ή επανάσταση. Η δημοκρατία ταλαντεύεται ανάμεσα σε αυτές τις δύο όψεις και ο λαϊκισμός εμφανίζεται όποτε η επιθυμία για ριζική........

© Ta Nea