Kars'ın ötesindeki kapı...
Kafkasya bazen bana donmuş bir fotoğrafı hatırlatır.
Herkes hareket eder, herkes konuşur, herkes tehditler savurur ama fotoğraf değişmez. Aynı sınırlar, aynı korkular, aynı ezberler...
Oysa şimdi o fotoğrafın köşesinde küçük de olsa bir çatlak oluşmuş durumda.
Önümüzdeki günlerde Ermenistan'da yapılacak seçimler, ilk bakışta sıradan bir iktidar-muhalefet yarışı gibi görünebilir. Ama değil. Bu seçim, sadece Nikol Paşinyan'ın kaderini belirlemeyecek. Türkiye-Ermenistan ilişkilerinin, Azerbaycan-Ermenistan barışının ve hatta Güney Kafkasya'nın önümüzdeki on yılının yönünü tayin edecek.
Çünkü 7 Haziran'da Erivan'da sandığa gidecek seçmen aslında tek bir soruya cevap verecek:
Geçmişte mi yaşayacağız, gelecekte mi?
Yenilmiş lider neden kazanıyor?
Normal şartlarda Nikol Paşinyan'ın siyasi hayatının çoktan sona ermiş olması gerekirdi.
Bir lider düşünün...
Ülkesi savaş kaybetmiş.
On yıllardır Ermeni milliyetçiliğinin merkezinde duran Karabağ fiilen kaybedilmiş.
Yüz binlerce insan yer değiştirmiş.
Rusya ile ilişkiler bozulmuş.
Muhalefet her gün onu "teslimiyetle" suçluyor.
Siyasi tarihin klasik kurallarına göre böyle bir liderin yeniden seçilme ihtimali düşüktür.
Ama Ermenistan'da tam tersi yaşanıyor.
Çünkü seçmenlerin önemli bir kısmı Paşinyan'ı sevdiği için değil, alternatif göremediği için destekliyor.
Karşısındaki isimlerin önemli bölümü, Sovyet sonrası dönemin eski siyasi sınıfını temsil ediyor. Yolsuzluk iddialarıyla, oligark düzeniyle, Rusya'ya bağımlılıkla özdeşleşen bir geçmiş...
Ermeni seçmeni bugün iki seçenek arasında sıkışmış durumda:
Ya savaşın travmasını yaşamış ama yeni bir yol arayan Paşinyan...
Ya da kendilerine geçmişi hatırlatan eski elitler.
Bu nedenle Paşinyan hâlâ favori.
Çünkü bazen seçimler umutla değil, geçmişe dönmeme kararlılığıyla kazanılır.
Moskova'nın gölgesi küçülüyor
Sovyetler Birliği dağıldığında birçok Ermeni için Rusya yalnızca müttefik değil, bir güvenlik sigortasıydı.
Karabağ sorunu nedeniyle Türkiye ile sınırlar kapalıydı.
Azerbaycan ile düşmanlık sürüyordu.
İran dışında nefes alınabilecek alan çok azdı.
Bu nedenle Ermenistan onlarca yıl boyunca Moskova'nın yörüngesinde kaldı.
Fakat........
