Sosyal medya mobbing’i ya da zorbalık zarafeti |
Sosyal medya ortamında oldukça irrite edici ve yıldırıcı bir insan karakteri ortaya çıkmış durumda. Ne bilmediğini bilmeden, bilir gibi davranarak gerçekten o alanda bilgi ve deneyimi olan insanlara değersizmiş gibi davranmayı marifet sayan bir insan karakteridir bu. “Hadsizlik” diye adlandırıp geçilecek bir durum değildir bu. Buna bir tür sosyal medya mobbing’i de diyebiliriz. Yüz yüze olmamaktan cesaret alıp en sivri dili kullanmayı bir üstünlük girişimi olarak algılamaları onların yaşadığı eziklik duygusundan kaynaklanmış olması gerek ki birini kırmak, incitmek nerdeyse biz haz kaynağına dönüştü... Abartıyor muyum?
Tarif ettiğim şey “iki laf atıp geçilecek bir hadsizlik”ten çok daha derin ve yaygın bir olgu:
Cehaletin özgüveni meselesi… “Ne bilmediğini bilmemek” durumu (Dunning–Kruger etkisi diye de bilinir) sosyal medyada özellikle görünür hale geliyor. Çünkü bilgiyle değil görünürlükle ödüllendirilen bir ortamdayız. En sivri, en kesin, en iddialı cümleler daha çok etkileşim alıyor. Bu da gerçek bilgi ve deneyimi değil, yüksek sesle konuşmayı teşvik ediyor.
Yüz yüze olmamanın verdiği sahte cesaret sahne alıyor. Ekran, empatiyi düşürüyor. Karşısında bir insan değil de sanal bir “profil” varmış gibi davranılıyor. Normalde yüz yüze söylemeyecekleri sözleri, hatta düşünmeyecekleri kibri, çok rahat sergileyebiliyorlar. Bu bir güç hissi yaratıyor: “Kırabiliyorum, demek ki güçlüyüm.” Bu, çoğu zaman içerideki bir eziklik / yetersizlik duygusunun telafisi, değersizleştirmenin hazza dönüşmesi…
Birini incitmenin haz kaynağına dönüşmesi, bireysel bir........