Diğer

16 Ocak 2026

Selahattin Demirtaş

Selahattin Demirtaş cezaevinde 10. yılına girdi.
Süreç başladığından beri “ha çıktı çıkacak”, “ha bu hafta çıkıyor”, “ha bu bayramda çıkıyor”, “yok olmadı, diğer bayramda çıkacak” söylemleri ve açıklamaları boca edilip duruldu.
Bu her an olması muhtemel tahliyeyi bekleyerek bir yıl geçirdik. Ama bizim beklerken nasıl bir yıl geçirdiğimizin de bir önemi yok elbette.

Bir saniyeliğine durup on yıldır cezaevinde yattığınızı ve her an “ha çıktın, ha çıkıyorsun” psikolojisiyle içeride yaşamaya mahkûm edildiğinizi varsayın. Daha büyük bir psikolojik işkence olabilir mi?
Adamın uğradığı haksızlıklar, hak ihlalleri, ömründen çalınan yıllar, evlatlarının büyüdüğünü görememesi, babasının ölümü, eşi Başak Demirtaş’ın sağlığının bozulması, annesinin sağlık durumunun ağırlaşması filan yetmezmiş gibi bir de bu tarz bir “son işkence”ye tabi tutuluyor.

Demirtaş, tabii Kürt siyasi hareketinin en şanslı mahpuslarından. “Mahpusun şanslısı olur mu?” demeyin, elbette olur. Demirtaş’ı asla yalnız bırakmayan bir kitlesi, dışarıda onu bekleyen milyonlarca seveni ve her hamlesi haber olan bir popülaritesi var.
Kuyu tipinde, dünyadan kopartılmış, 30 yılları dolmuş da tahliye edilmeyenleri düşününce Demirtaş’ın durumu “nispeten iyi.”

Zaten biz Türklerin ısrarla anlamadığı konulardan biri de Kürt siyaseti. “Demirtaş’ın tahliyesini neden öncelemiyor” konusu da işte tam da bu durumdan ötürü.
Bedel ödeyen, acı çeken, zindanlarda yaşam tüketen o kadar çok siyasi var ki Demirtaş’ın durumunu öncelemek, o ideolojik yapı çerçevesinde ihtimal ayıp kaçar. Ama Kürt hareketine ahlaklı ve ilkeli bir bakışla bakmak işimize gelmediği için “Öcalan istemiyor, Demirtaş çıkamıyor” gibi uyduruk ve ilkellik algısını besleyecek tespitler yapmayı tercih ediyoruz.

Neyse, lafı yine epey dolandırdım.
Taha Akyol yeni bir yazı yazmış, belki okumuşsunuzdur.
Özetle diyor ki: “Demirtaş’ın tahliyesi yakın sürede gerçekleşecek. AİHM ve AYM kararlarının yerel mahkemelerce........

© T24