Üç yıl sonra Türkiye! |
Diğer
Konuk Yazar
22 Ocak 2026
40 küsur saat süren zorlu Amerika-Türkiye yolculuğu sonrası 31 Aralık saat 18.00 civarı Mersin Havalimanı'nda annem ve kardeşimle kucaklaştım. Annemi görmeyeli üç sene, kardeşimi görmeyeli iki sene, babamı uğurlayalı dokuz sene oldu! Zaman, akıl sır erdiremediğim bir algı. Vedalaşma anımız dün gibi aklımda.
Yokluğumda nelerin değiştiğini çok merak ediyordum. Fatih Altaylı, Nevşin Mengü dinliyordum arada, gözlem vakti gelmişti.
Hızlıca eve doğru yola çıktık. İlk dikkatimi çeken elbette ki hız sınırı belli olmayan yollar oldu. Amerika'da (yaşadığımız eyalette) ara sokaklarda hız sınırı 15 mile kadar düşüyor, ana yollarda 70-80 mil (113-129 km), fakat en önemlisi sürekli hız tabelası var ve elbette ki herkes uyuyor. Google Maps'ten de hız sınırını görebiliyorsun. Hiçbir şey bilmesen de trafik akışına uyduğunda hız sınırına uymuş oluyorsun. Fakat burada soldan çakarlarını açıp 150 ile geçen arabalar ile arada gördüğümüz hız sınırını takip eden arabalar aynı yolda ilerliyor. İlerleyen günlerde, eskiden uzmanı olduğum yollarda yeniden araba kullanmam gerekti. Kardeşime sordum, ' Şimdi burada hız sınırı kaç yani, kaçla gideyim?' diye, 'Hız sınırına uyarsan sürekli korna yersin, hızlı git, duruma göre bak işte' dedi. Yani ben Amerika'ya gitmeden önce de durum böyleydi ama 3 yıl sıkı sıkıya kurallara uyarak araba kullandığım için minik bir şok yaşadım. Eskiden fırt fırt aralardan geçerdim, araba kullanmaya da bayılırdım. En son annemle restorandan dönerken ara sokaktan ana yola bağlanmaya çalışırken annemin 'Hadi kızım artık,........