Tabelanın ötesi: Bir aşkın sonu ve bir kadronun anatomisi |
İstanbul sokaklarında şampiyonluk otobüsünün motor sesi, taraftarın korosuyla birleşti; kupa, ait olduğu ellerde bir kez daha göğe yükseldi. Yetmezmiş gibi, kulüp hafızasının en parlak sayfası olan UEFA Kupası’nın 26. yıldönümü de bu coşkuya eklemlendi. Florya’da bayram havası sürerken, Galatasaray sahaya tepeden tırnağa bir formalite maçı için çıktı. Karşı tarafta ise puana aç, ligde kalma savaşı veren bir Kasımpaşa vardı. Futbolun yazılmamış kuralıdır; masaya ihtiyacı olan oturdu, istediğini aldı ve sessizce kalktı.
"Yedek" kavramının sınırları ve Türkiye gerçeği
Ligin en derin, en nitelikli kadrosuna sahip Galatasaray’ın, Kasımpaşa karşısındaki tercihleri elbette masaya yatırılacak, klavye başındakilere malzeme verecekti. Dört takımın küme düşme hattında can pazarı yaşadığı bir virajda, rotasyonlu bir kadroyla sahaya çıkmak ne kadar etik? Soru bu. Peki, asıl sormamız gereken şu: Bu takımda kim yedek? Genç Arda ve Nhaga dışında tabelaya bakıp kimi beğenmediniz? Kalede milli eldiven Günay, savunmada 35 milyon Euro’luk piyasa değeriyle Singo, kanatlarda Noa Lang ve Alman futbolunun elit apoletli yıldızı Leroy Sané. En uçta ise adına besteler yapılan, bu toprakların tribün sevgilisi Mauro Icardi...
Soruyorum size, bir rotasyon daha nasıl bir lüks barındırabilirdi? Ama burası Türkiye; futbolun rasyonel aklıyla değil, dedikodu kazanıyla beslenenlerin coğrafyası. Herkes konuşur, atar, tutar. Siz bu sığ gürültüye kulak asmayın.
Nhaga bilmecesi ve Okan Buruk’un........