“Büyümeyen çocuklar kuşağı” ifadesi bir suçlama değil, bir teşhis olarak okunmalı.

Çünkü bugün sorun, bireylerin olgunlaşmamasından çok, olgunlaşmanın kendisinin zorlaşması.

“Büyümek” artık doğal bir geçiş olmaktan çıktı; bilinçli olarak kurulması gereken, kırılgan bir pratiğe dönüştü.

Bir iletişim emekçisi olarak gözlemim şu:

İnsanlar giderek daha fazla konuşuyor, ama daha az “yetişkin” zihinsel durumda (state of mind) iletişim kuruyor.

Cümleler artıyor; fakat anlam taşıma kapasitesi aynı hızda genişlemiyor.

İletişim, yavaş yavaş bir temas alanı olmaktan uzaklaşıp bir pozisyon alma biçimine dönüşüyor.

Bu noktada Eric Berne’in “Games People Play” adlı çalışmasındaki çerçeve hâlâ açıklayıcı.

Berne’in tanımladığı “Adult to Adult” (Yetişkin–Yetişkin) iletişim işlemi (transaction); sorumluluk alan, doğrudan ve manipülasyondan arınmış bir ilişki biçimini ifade eder.

Bugün ise bu düzlem........

© T24