Bugün yola çıkıyorum.

Bir yere değil, bir zamana, bir emeğe, bir bekleyişe doğru.

Kırk yıl boyunca dokunduğum bir toprağa doğru.

İnsan bazı yerlere gitmez, döner.

Ama bu dönüş, bir tekrar değildir.

Aynı bahçeye gidilir, ama aynı insan gidemez.

Bugünlerde her şey hızla olup bitiyor gibi. İlgi bile yerini hiç sevmediğim bir ‘görünme’ merakına bıraktı.

Bir şeye gerçekten yönelmek yerine, onun etrafında dolanmak yeterli sayılıyor.

Orada olduğumuzu göstermek, orada olmaktan daha önemli.

Bir şey yapar gibi görünmenin bir şey yapmak yerine geçirilmesi bu.

Ama toprağın böyle bir dili yok.

Toprak, görünene değil yapılan........

© T24