Mitolojiye göre olağanüstü güzelliğe sahip genç Narcissus, bir gün suya yansıyan kendi görüntüsünü görür ve ona âşık olur. Ancak âşık olduğu şey gerçek bir insan değil, yalnızca kendi yansımasıdır. Ona ulaşamaz, dokunamaz ve sonunda kendi görüntüsünün büyüsünde yok olup gider.

Bu hikâye yüzyıllar boyunca insanın kendine duyduğu hayranlığın simgesi olarak yorumlandı. Antik Yunan düşüncesinde aşırı benlik tutkusu ve ölçüsüzlük, yani “hubris”, insanı felakete sürükleyen en büyük tehlikelerden biri olarak görülüyordu. Bugün ise aynı duygu dijital dünyanın merkezinde yeniden karşımıza çıkıyor.

Artık mesele yalnızca “kendini beğenmek” değil. Dijital çağın insanı, kendi görüntüsünü sürekli yeniden üreten, düzenleyen, filtreleyen ve başkalarının onayına sunan bir kimliğe dönüşmüş durumda. Instagram çağında herkes kendi vitrininin küratörü gibi davranıyor. İnsanlar artık yalnızca yaşamak için değil, paylaşmak için de deneyim biriktiriyor. Bir kahve içmek, bir sergi gezmek ya da gün batımını izlemek bile çoğu zaman önce kameranın, sonra........

© T24