Ketenpere, organize işler, ekstraktivist kapitalizm…
Yerlerde sürüklendiler, açlık grevi yaparak günlerce aç kaldılar, yağmurda ıslandılar, üşüdüler, biber gazı yediler, ağladılar, güldüler…
Peki, bütün bunlar ne içindi?
Aylardır alamadıkları maaşlarının ödenmesi için.
Sonunda kazanmışlardı.
Yani öyle duyduk.
Karşılıklı imzalar atılmış, üç bakan/bakanlık garantörlüğünde paralarının Nisan ayı sonunda hesaplarına yatırılacağına dair söz verilmiş(ti).
Öyle duyduk.
Hemen ardından büyük bir zaferin kazanılması duygusuna eşlik eden coşkulu kutlamalara tanık olduk.
Evlerine, memleketlerine dönüşlerini izledik sonra. Söz verilen tarihte alacakları parayla biriken borçlarını ödeyecek, ailelerinin giderilmesi gereken ihtiyaçlarını karşılayacaklardı.
Sevinçliydiler.
Hem güzeldir uğruna epeyce çaba gösterilen şeyi sonunda elde etmenin sevinci.
Zira dünyanın hiçbir sakinleştiricisi, hiçbir okşayıcı dokunuş kişinin canını öne sürme pahasına elde ettiği şeyin yarattığı huzuru sağlayamaz.
Paralarının tam da belirtilen tarihte yatacağından emin........
