“Güzellik gerçektir, gerçek güzelliktir” yazar İngiliz şair John Keats “Bir Yunan Vazosuna Övgü” (1819) adlı şiirinde. Bu satırların büyüsüne kapılsak da güzelliği Batı medeniyetiyle özdeşleştiren şiir politiktir. Şiirde övülen vazodaki iki beyaz, aristokrat ve genç sevgilidir. Her daim kalpleri çarpsa da hiçbir zaman kavuşamayacak çift, ebedi aşkın sembolüdür. Gerçek de güzellik de Batı kültürüdür.

Sıfatlar ikilikten beslenir. Güzelliği hayal etmemiz için çirkin gereklidir. Julia Kristeva, Powers of Horror: An Essay on Abjection (1980) adlı kitabında bazı nesneleri, canlıları, gelenekleri ve giyim tarzlarını “iğrenç” ya da “çirkin” kılanın ataerkil toplum olduğunu yazar. Toplumda “uygun” ve “münasip” olmayan çirkindir.

Çirkin dizisinde Meryem (Derya Pınar Ak), ailesiz ve kimsesiz olduğu için “çirkin.” “Benim gibi öksüzlerin doğum günü kutlanmaz. Hediye alınmaz” der. Onu büyüten Cennet’in evinde annesiz babasız büyüyen genç kız ötekileştirilir. Evde sığıntı olarak görülen Meryem hiçbir zaman aileden olamaz.

Kardeş gibi büyüdüğü ve aşık olduğu Kadir (Çağlar Ertuğrul), Meryem’in güzelliğini daha ilk görüşte fark eder. Kadir’in annesi Cennet, Meryem’in saçlarını kısacık kesip onu........

© T24