We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Τουρσουνίδης στο Sport24.gr: "Είμαι τρελαμένος με τον ΠΑΟΚ, αλλά έκανα τρία μεγάλα λάθη"

3 5 18
21.08.2020

Ο Γιώργος Τουρσουνίδης, με τη σαλονικιώτικη αύρα και το βορειοελλαδίτικο ταπεραμέντο, ζει τον τελευταίο χρόνο στους Παξούς. Ποδοσφαιρικός... μετανάστης, θα λέγαμε, αφού έχει αναλάβει την τεχνική ηγεσία της τοπικής ομάδας, του ΑΟ Παξών. Ύστερα από μία ζωή στη Θεσσαλονίκη, όπου έζησε σπουδαίες στιγμές με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, θέλησε να γνωρίσει μία νέα ποδοσφαιρική εμπειρία. Ή για να το πούμε πιο σωστά μία εμπειρία ζωής, καθώς η διαμονή σε ένα νησί, ειδικά τους χειμερινούς μήνες, δεν θυμίζει σε τίποτα τη ζωή στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Συνέντευξη στον Ηλία Καλλονά

Ωστόσο, ο ίδιος πάντα λειτουργούσε με το ένστικτο, με την καρδιά. Κάποιες φορές του βγήκε σε καλό, κάποιες άλλες όχι. Παραδέχεται πως είναι ένας άνθρωπος ιδιαίτερα συναισθηματικός που επηρεάστηκε/επηρεάζεται από συμπεριφορές και καταστάσεις. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας, δεν διστάζει να (παρα)δεχθεί τα λάθη του και να δηλώσει ότι μετάνιωσε με κάποιες αποφάσεις του. Δεν το κάνουν όλοι. Τουλάχιστον φανερά.

Ο Γιώργος Τουρσουνίδης, στη μεγάλη συνέντευξη που παραχώρησε στο Sport24.gr, βγάζει μία διαφορετική πλευρά του εαυτού του. Πάντα με τον ΠΑΟΚ σε πρώτο πλάνο. Δεν γινόταν και διαφορετικά. Ακόμα και σήμερα, σχεδόν 20 χρόνια απ' όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο, ο Δικέφαλος παραμένει η ζωή του, το δεύτερο σπίτι του, όπως λέει. Και το καταλάβαμε πολλές φορές μέσα στη συζήτηση. Όταν μιλούσαμε για τον ΠΑΟΚ γαλήνευε η ψυχή του, έκανε σα μικρό παιδί, όπως τότε που πανηγύριζε στις εξέδρες της Τούμπας και ονειρευόταν να φορέσει τη φανέλα με τον δικέφαλο.

Για τους νεότερους, το όνομά του μπορεί να μην λέει πολλά. Στους παλαιότερους, όμως, θυμίζει ξεχωριστές στιγμές. Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε πως ο Γιώργος Τουρσουνίδης κράτησε όρθιο τον ΠΑΟΚ πολλές φορές τη δύσκολη δεκαετία του '90, αποτελώντας μία αρχηγική παρουσία στα αποδυτήρια της ομάδας, αλλά και μέσα στο γήπεδο, συνεπικουρούμενος από σημαντικούς παίκτες όπως ο Σπύρος Μαραγκός, ο Θοδωρής Ζαγοράκης, ο Γιώργος Σκαρτάδος, ο Ζήσης Βρύζας και ο Κώστας Φραντζέσκος.

Ας αρχίσουμε, όμως, την ιστορία από το τέλος (της). Πώς, λοιπόν, ένας άνθρωπος που έχει μάθει να ζει στο προσκήνιο, σε μία μεγάλη πόλη, αποφασίζει να τα αφήσει όλα πίσω και να μετακομίσει σε ένα νησί όπως είναι οι Παξοί;

"Για να είμαι ειλικρινής, ούτε εγώ το περίμενα. Ήταν πολύ ξαφνικό. Η επαφή με τον ΑΟ Παξών έγινε μέσω ενός κοινού γνωστού, του παλαίμαχου παίκτη του ΠΑΟΚ, Γιάννη Αντωνόπουλου, ο οποίος γνώριζε τον πρόεδρο της ομάδας, Σωτήρη Σαρκαβάζη.

Είπε ο Γιάννης ότι είμαστε φίλοι και ο πρόεδρος ζήτησε το τηλέφωνό μου. Με την προοπτική να συζητήσουμε μία πιθανή συνεργασία. Για να σου πω την αλήθεια, στην αρχή ξαφνιάστηκα και απέρριψα ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Όμως, μετά από τη συζήτηση που είχα με τον πρόεδρο, αποφάσισα να επισκεφθώ το νησί για ένα τριήμερο για να δω τις εγκαταστάσεις, αλλά και να γνωρίσω τους ανθρώπους της ομάδας. Δεν σου κρύβω ότι ενθουσιάστηκα τόσο απ’ το νησί, όσο κι απ’ το περιβάλλον. Εκεί μου έγινε το 'κλικ' παρότι αρχικά ήμουν διστακτικός έως αρνητικός.

Δεν το πολυσκέφτηκα και απάντησα θετικά. Αναζητούσα ούτως ή άλλως μία αλλαγή. Ήθελα να φύγω από τη Θεσσαλονίκη και να γνωρίσω κάτι καινούργιο σε ποδοσφαιρικό επίπεδο. Περισσότερο σε θέμα ηρεμίας, παρά ποδοσφαιρικής προοπτικής".

Ο Γιώργος Τουρσουνίδης στην παρουσίασή του από τον ΑΟ Παξών

Όταν ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική καριέρα του, ασχολήθηκε ενεργά με τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ. Γνωρίζει, λοιπόν, από πρώτο χέρι το ταλέντο που υπάρχει στους Έλληνες ποδοσφαιριστές, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νεαρά παιδιά που ζουν στην επαρχία και τα οποία δεν έχουν ίσες ευκαιρίες.

"Μου είπαν ότι υπάρχουν αξιόλογα παιδιά στις Ακαδημίες και όντως το διαπίστωσα κι εγώ. Οπότε, από κοινού με τον πρόεδρο, αποφασίσαμε να αξιοποιήσουμε και τις Ακαδημίες. Προς το παρόν, δεν υπάρχει η συμμετοχή που θα θέλαμε από παιδιά. Το θετικό, όμως, είναι πως στην πρώτη ομάδα βρίσκονται 7-8 νεαρά παιδιά που προέρχονται από τα σπλάχνα του συλλόγου. Επομένως, στόχος μας είναι να βγάλουμε μία αντίστοιχη φουρνιά στο μέλλον. Θα είναι καλό και για το νησί και για τα ίδια τα παιδιά".

"Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Ειδικά σε ένα νησί όπως οι Παξοί που η πρόσβαση δεν είναι εύκολη. Υπάρχει η θάλασσα, επομένως γίνεται ακόμη πιο δύσκολη. Είναι στενάχωρη αυτή η κατάσταση, καθώς υπάρχουν αξιόλογα παιδιά που δεν έχουν ίσες ευκαιρίες με συνομηλίκους τους από άλλα μέρη της Ελλάδας.

Για παράδειγμα, το προηγούμενο διάστημα έστειλα δύο παιδιά από τον ΑΟ Παξών για δοκιμή στις Ακαδημίες του ΠΑΟΚ. Τον 16χρονο Χρήστο Βερονίκη και τον 18χρονο Σπύρο Ρούσση. Ειδικά ο Σπύρος είναι εξαιρετική περίπτωση. Γεννήθηκε για να παίξει ποδόσφαιρο. Μου το είπαν, άλλωστε, κι οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ. Ότι αν ήταν στις Ακαδημίες της ομάδας απ’ τα 13-14, τότε θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα όσον αφορά στην εξέλιξή του. Τα παιδιά είναι εγκλωβισμένα εδώ. Τόσο σε ποδοσφαιρικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο ζωής".

Σε μία αποστροφή του λόγου του, ο Γιώργος Τουρσουνίδης είπε για τον Σπύρο Ρούσση ότι "γεννήθηκε για να παίξει ποδόσφαιρο". Άραγε, ο ίδιος γεννήθηκε για να παίξει ποδόσφαιρο; Πάντως, απ' όσο θυμάται τον εαυτό του, αλλά κι απ' όσα του είχαν πει οι γονείς του, δεν έκανε τίποτα άλλο.

"Ήμουν με μία μπάλα στα πόδια και ασχολιόμουν με το ποδόσφαιρο και τον ΠΑΟΚ. Ήταν πολύ διαφορετικά χρόνια. Μέναμε στην περιοχή της Τούμπας, είχαμε τις αλάνες και περνούσαμε ξέγνοιαστα το χρόνο μας. Προσωπικά, το μυαλό μου ήταν συνέχεια στο ποδόσφαιρο. Ήμουν τυχερός που έγινα επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και έκανα μία καλή σταδιοδρομία".

Όταν είσαι πιτσιρικάς έχεις ως όνειρο να φορέσεις τη φανέλα της αγαπημένης σου ομάδας, να σκοράρεις ένα κρίσιμο γκολ, να χαρίσεις μία μεγάλη νίκη. Μπορεί οι εποχές να έχουν αλλάξει, το ποδόσφαιρο να έχει γίνει απόλυτα επαγγελματικό, αλλά τα όνειρα παραμένουν... ερασιτεχνικά. Ωστόσο, με βάση όσα βίωσε ο ίδιος, το να αγωνιστείς στην ομάδα της καρδιάς σου είναι τελικά ευχή ή κατάρα;

"Είναι και τα δύο μαζί. Όσα έζησα με τον ΠΑΟΚ, που αγαπούσα από μικρός, είναι βαθιά χαραγμένα μέσα μου. Μου έχουν αφήσει ένα όμορφο συναίσθημα. Από εκεί που ήμουν στις κερκίδες ως πιτσιρικάς και φώναζα για τον ΠΑΟΚ, ξαφνικά βρέθηκα στο γήπεδο με το περιβραχιόνιο του αρχηγού και γνώριζα την αποθέωση από τον κόσμο. Από την άλλη πλευρά, όταν είσαι από μικρό παιδί σε μία ομάδα, οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες, τα βέλη στρέφονται εναντίον σου.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχει μία φθορά στη σχέση μεταξύ των δύο πλευρών. Αν και προσωπικά, δεν αντιμετώπισα τέτοιο πρόβλημα. Δόξα τω Θεώ αγαπήθηκα πάρα πολύ από τον κόσμο του ΠΑΟΚ. Δεν πούλησα ποτέ οπαδιλίκι. Μεγάλωσα μέσα στην Τούμπα και δεν σου κρύβω ότι ακόμη και σήμερα, στα 50 μου, πηγαίνω στο γήπεδο και πωρώνομαι για να νικήσει ο ΠΑΟΚ. Πηγαίνω εκδρομές. Έχω τρέλα μ’ αυτή την ομάδα. Είναι το δεύτερο σπίτι μου".

O 20χρονος Τουρσουνίδης με αντίπαλο τον Σάββα Κωφίδη σε Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ

Για να φτάσει, όμως, να αποθεωθεί στην Τούμπα, να φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού, έπρεπε κάποιος προπονητής να του δώσει την ευκαιρία. Αυτός ήταν ο Νίκος Αλέφαντος, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Ιούνιο σε ηλικία 81 ετών. Ο Τουρσουνίδης έκανε ντεμπούτο στις 2 Απριλίου του 1989, σε ηλικία 18,5 ετών, αγωνιζόμενος ως δεξιός χαφ-εξτρέμ. Πέρασε ως αλλαγή στο 86ο λεπτό του αγώνα με τον Λεβαδειακό στην Τούμπα.

"Ο Αλέφαντος ήταν αυτός που έβλεπε ο κόσμος στην τηλεόραση, σε λίγο πιο έντονο βαθμό όταν τον ζεις από κοντά (σ.σ. γέλια). Έτσι ήταν πάντα ο κύριος Νίκος.........

© SPORT 24


Get it on Google Play