We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ράνγκνικ: H Μίλαν δεν πήρε τον Κλοπ πριν από τον Κλοπ

1 5 7
28.07.2020

Η συμφωνία θεωρείτο δεδομένη. Το προσύμφωνο είχε υπογραφεί και ο Ραλφ Ράνγκνικ μετρούσε αντίστροφα για να καθίσει στον πάγκο της Μίλαν, διατηρώντας την ίδια στιγμή και το ρόλο του αθλητικού διευθυντή.

ADVERTISING

Όλα αυτά μέχρι το απόγευμα της Τρίτης 21 Ιουλίου. Πρώτο το Kicker, στη συνέχεια η BILD και εν τέλει ο ίδιος ο Ράνγκνικ γνωστοποίησαν την ακύρωση της συμφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών. Λίγες ώρες αργότερα, η Μίλαν ανακοίνωσε την ανανέωση του συμβολαίου του Στέφανο Πιόλι έως το καλοκαίρι του 2022.

Ο Ιταλός προπονητής ανέλαβε τον περασμένο Οκτώβριο, σε μία (ξανά) δύσκολη περίοδο για τους ροσονέρι και κατάφερε να τους μεταμορφώσει προς το καλύτερο. Είναι χαρακτηριστικό πως η Μίλαν έχει συγκεντρώσει μέσα στο 2020 λιγότερους βαθμούς μόνο από την πρωτοπόρο Γιουβέντους και την εντυπωσιακή Αταλάντα.

Υπό τη καθοδήγηση του 54χρονου τεχνικού η Μίλαν πραγματοποιεί πορεία... πρωταθλητισμού, έστω κι αν κάτι τέτοιο είναι ουτοπικό με βάση την αγωνιστική παρουσία της ομάδας τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, το θετικό είναι πως οι Μιλανέζοι θα επιστρέψουν, όπως φαίνεται, στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μέσω του Europa League μία σεζόν μετά τον αποκλεισμό από την UEFA εξαιτίας παραβίασης των κανονισμών του Financial Fair Play.

Είναι, ωστόσο, ικανή μία εξαιρετική πορεία έξι μηνών του Πιόλι για να φέρει πάνω-κάτω τον προγραμματισμό και τα σχέδια των διοικούντων την ομάδα, προεξάρχοντος του Εκτελεστικού Διευθυντή του συλλόγου, Ιβάν Γκαζίδη; Όπως φαίνεται είναι. Η Μίλαν προτίμησε την ασφάλεια και τη σιγουριά του Πιόλι, μένοντας πιστή στον... τοπικισμό των ιταλικών ομάδων, αλλά την ίδια στιγμή έχασε την ευκαιρία να δουλέψει με έναν προπονητή που εξέλιξε το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.

ΤΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΛΟΜΠΑΝΟΦΣΚΙ

Για να φτάσουμε, όμως, στον Ράνγκικ του 2020, θα πρέπει πρώτα να μιλήσουμε για τον Ράνγκνικ του 1983. Συγκεκριμένα τον ψυχρό Φεβρουάριο του 1983. Ο 25χρονος -τότε- Ράνγκνικ ήταν παίκτης-προπονητής στη Βικτόρια Μπάκναγκ που αγωνιζόταν στην έκτη κατηγορία του γερμανικού ποδοσφαίρου και έδρευε σε ένα προάστιο λίγο έξω από την Στουτγκάρδη.

"Η Ντινάμο Κιέβου, με προπονητή τον θρυλικό Βαλερί Λομπανόφσκι, έκανε προετοιμασία σε ένα κοντινό Προπονητικό Κέντρο και χρειαζόταν έναν εύκολο αντίπαλο για φιλικό παιχνίδι. Λίγη ώρα μετά την έναρξη του αγώνα, κοντοστάθηκα σε ένα πλάγιο άουτ κι άρχισα να μετράω τους παίκτες της Ντινάμο. Κάτι πήγαινε στραβά. Ήταν 13 ή 14 παίκτες μέσα στο γήπεδο;

Ο Βαλερί Λομπανόβσκι (δεξιά) στον πάγκο της εθνικής Ουκρανίας

Είχαμε παίξει στο παρελθόν απέναντι σε κορυφαίες ομάδες -κόντρα στις οποίες χάναμε προφανώς- αλλά μας έδιναν για μερικά δευτερόλεπτα το χώρο να αναπνεύσουμε. Η Ντινάμο ήταν η πρώτη ομάδα που δεν σταματούσε στιγμή να πιέζει ψηλά. Το έκανε συστηματικά, χωρίς διακοπή.

Εκείνη την στιγμή ήταν τα ποδοσφαιρικά Θεοφάνειά μου. Κατάλαβα πως υπάρχει ένας διαφορετικός τρόπος παιχνιδιού", αποκάλυψε σε άρθρο που έγραψε στο "Coaches' Voice".

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΓΚΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΣΕΤΕΣ ΤΟΥ ΣΑΚΙ

Στον Ράνγκνικ ήρθε, λοιπόν, η... επιφοίτηση και δεν ήταν διατεθειμένος να παραστρατίσει ή να λοξοδρομήσει από τον στόχο του που δεν ήταν άλλος απ' το να εξελίξει το ποδόσφαιρο. Λίγα χρόνια αργότερα, θα έρθει η ευκαιρία μέσω της Στουτγκάρδης, με τον Ράνγκνικ να αναλαμβάνει την ομάδα Νέων.

Για καλή του τύχη, στην ομάδα υπήρχε ο Χέλμουτ Γκρος, έναν πολιτικό μηχανικό που ασχολείτο έντονα με το τακτικό κομμάτι και ήταν ουσιαστικά ο πρώτος που παρουσίασε το "Ballorientierte Raumdeckung". Δηλαδή, ένα σύστημα που συνδύαζε την άμυνα ζώνης με την επιθετική πίεση.

Οι δυο τους δημιούργησαν ένα εξαιρετικό δίδυμο και άρχισαν να γράφουν ένα προπονητικό εγχειρίδιο. Για να τα καταφέρουν, όμως, ζήτησαν τη βοήθεια κάποιων φίλων που είχαν στην Ιταλία. Ο λόγος; Χρειάζονταν βίντεο με την τακτική προσέγγιση του Αρίγκο Σάκι στη Μίλαν. Ενός σπουδαίου ποδοσφαιρικού μυαλού. Μάλιστα, όπως αναφέρει ο Ράνγκνικ "παρακολουθήσαμε τόσες φορές τις κασέτες που κάποια στιγμή χάλασε ο εξοπλισμός".

ΤΑΧΥΤΕΡΑ ΜΥΑΛΑ, ΟΧΙ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΠΟΔΙΑ

Σε μία χώρα που είχε συνηθίσει να αγωνίζεται με "sweeper" στην άμυνα, δεν ήταν εύκολο να της αλλάξεις το αγωνιστικό στυλ. Ειδικά όταν προπονητές, όπως, ο Φέλιξ Μάγκατ σχολίαζαν κατά καιρούς πως "η τακτική είναι για τους κακούς παίκτες". Ο Ράνγκνικ δεν τα λάμβανε υπόψιν. Συνέχιζε το δρόμο του, ενώ όταν του δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιάσει την αγωνιστική φιλοσοφία του σε κανάλι εθνικής εμβέλειας, δεν την σπατάλησε. Το 1998 ήταν προπονητής στην SSV Ουλμ, ομάδα της δεύτερης κατηγορίας του γερμανικού ποδοσφαίρου.

Κάποια στιγμή, λοιπόν, κλήθηκε σε μία τηλεοπτική εκπομπή για να αναλύσει τα πλεονεκτήματα της χρησιμοποίησης τεσσάρων αμυντικών στην ευθεία. Για κάποιους θεωρήθηκε ως μία "επαναστατική μέθοδος", ενώ άλλοι μιλούσαν για μία μοναδική καινοτομία. Ο Ράνγκνικ, από την πλευρά του, δεν σταματούσε να επαναλαμβάνει τη σημασία του πρέσινγκ στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. "Αν θέλεις να αυξήσεις την ταχύτητα του παιχνιδιού σου, πρέπει να αναπτύξεις ταχύτερα μυαλά, όχι πιο γρήγορα πόδια", σχολίαζε.

ΤΟ GEGENPRESSING & Η ΕΚΤΟΞΕΥΣΗ ΜΕ ΤΗ ΧΟΦΕΝΧΑΪΜ

Ο Ράνγκνικ άρχισε να καθιερώνεται στις συνειδήσεις των φιλάθλων, αλλά και των δημοσιογράφων ως ένας προπονητής που μπορεί να φέρει την "επανάσταση" στο γερμανικό ποδόσφαιρο. Το 1999 η Στουτγκάρδη του έδωσε την ευκαιρία στο υψηλότερο επίπεδο, ενώ ακολούθησαν το Ανόβερο και η Σάλκε. Η πορεία είναι διαρκώς ανοδική, με τον Γερμανό τεχνικό να εξελίσσει την τακτική του και να παρουσιάζει στον κόσμο το "genenpressing", το οποίο έγινε περισσότερο γνωστό μέσω του Κλοπ, αλλά ο Ράνγκνικ ήταν ο προάγγελός/εμπνευστής του.

Οι ομάδες του Ράνγκνικ όταν έχαναν την μπάλα πίεζαν απευθείας τους αντιπάλους τους με σκοπό να ανακτήσουν την κατοχή σε λιγότερο από 10 δευτερόλεπτα. Σε περίπτωση που τα κατάφερναν, δημιουργούσαν ανισορροπία και ήταν πιο εύκολο να βρουν κενούς χώρους και να "χτυπήσουν" στην κόντρα επίθεση. Ωστόσο, για να συμβεί κάτι τέτοιο χρειαζόταν αντοχή, φυσική κατάσταση και πολύ δουλειά στο τακτικό κομμάτι, με συνεργασίες και αλληλοκαλύψεις. Γι' αυτό το λόγο, ο Γερμανός προπονητής επένδυσε πολύ στους συνεργάτες του, ειδικά τους γυμναστές και τους υπεύθυνους αποκατάστασης.

Ο Ράνγκνικ τα κατάφερε και με το παραπάνω. Το 2006 πείστηκε από το πρότζεκτ του δισεκατομμυριούχου, Ντίτμαρ Χοπ και ανέλαβε την τεχνική........

© SPORT 24


Get it on Google Play