We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ζούρος: "Μόνο στο εξωτερικό με σεβάστηκαν"

3 2 0
26.10.2019

Ο ίδιος, σε ένδειξη μετριοπάθειας δηλώνει πως δεν βιάζεται να μπει στο κουρμπέτι της προπονητικής, ο Ηλίας Ζούρος από την πλευρά του, λίγο μετά την ολοκλήρωση της συνέντευξής του στο Sport24.gr τον διέψευσε: "Θα προλάβει να είναι μαζί μας στο EuroBasket”.

Η επίκληση στον Μαρκοϊσβίλι και η πρωτοβουλία να απευθυνθούμε σε έναν άνθρωπο που έζησε τον Ηλία Ζούρο ως παίκτης και πλέον ως επίδοξος προπονητής, ήταν η αναζήτηση μίας γνώμης… εκ των έσω, η οποία ίσως και να είναι αντιφατική με την κοινή γνώμη από τον έξω (μικρο)κόσμο. Αυτόν, όμως, που διαμορφώνει γνώμες, συνειδήσεις, ακόμη και καριέρες.

Ανεξάρτητα από την υπόληψη του Ηλία Ζούρου στην ελληνική μπασκετική συνείδηση, το πόρισμα από μία προπονητική καριέρα 30 ετών περιλαμβάνει μία σταθερά και μία ταυτότητα: Αυτή του πολυταξιδεμένου προπονητή που, με μία βαλίτσα στο χέρι, έχει περάσει τα περισσότερα του χρόνια στο εξωτερικό: Τουρκία, Λιθουανία, Μαυροβούνιο, Γεωργία, Γαλλία -μέχρι- και Λίβανος έγιναν αφορμή για να αποδράσει τρεις φορές από την Ελλάδα μετά από δύσκολες θητείες, ατυχείς συγκυρίες αλλά και λανθασμένες επιλογές.

Όχι ότι εκεί τα βρήκε πιο εύκολα. Στη Μπουντούτσνοστ δεν υπήρχαν ρουχισμό και εγκαταστάσεις, στη Γαλλία έσωσε τη Ρασίνγκ του μπάτζετ των 450.000 ευρώ, στη Ζάλγκιρις απολύθηκε από τον -ιδιόρρυθμο- Βλάντιμιρ Ρομανόφ για τα… άστρα (του είχε ζητήσει ροτέισον βάσει αστρολογίας), στην Αναντολού Εφές κλήθηκε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά μεσούσης της σεζόν. Κοινός παρονομαστής όλων αυτών; Όλοι του ζήτησαν να επιστρέψει.

Σε πολλές περιπτώσεις το έκανε. Τελευταία, η επιστροφή για λογαριασμό του Περιστερίου, σε ένα σαφώς πιο ασφαλές περιβάλλον, που ουδεμία σχέση έχει με εκείνο του 2004 όταν η ομάδα υποβιβάστηκε.

Συνέντευξη στον Χρήστο Μπαρούνη

Πλέον, με την εκκίνηση του 6-0 σε ΕΚΟ Basket League και Baskeball Champions League, ο Ηλίας Ζούρος δείχνει περισσότερο σίγουρος για τον τρίτο του επαναπατρισμό, όσες και οι φορές που έκατσε στον πάγκο του Περιστερίου, όπου το καλοκαίρι διαδέχτηκε τον Αργύρη Πεδουλάκη. Με τον νυν προπονητή του Παναθηναϊκού, τον συνδέουν τρεις θητείες -εκατέρωθεν- στο Περιστέρι, μία συνύπαρξη στην ομάδα του 1993 -έκαστος στο πόστο του- αλλά και η κοινή τους τόλμη να δέχονται προκλήσεις μεγαλύτερων ομάδων.

Όλα τα παραπάνω περιστρέφονται γύρω από τον πυρήνα της συνέντευξής του στο Sport24.gr, που δεν είναι άλλος από τη νέα πρόκληση με το Περιστέρι. Παράλληλα, όμως, δυναμώνουν την μεγάλη αντίθεση στην υποδοχή και αντιμετώπιση που είχε -ή έχει- σε Ελλάδα και εξωτερικό για το πιο αδικημένο ίσως επάγγελμα στον χώρο του αθλητισμού.

Ο Ηλίας Ζούρος θέτει το γεμάτο γήπεδο ως το πραγματικό πεδίο Πρωταθλητισμού για το Περιστέρι, παραδέχεται το λάθος του με τον Ολυμπιακό το 2012, δίνει πατρικό συγχωροχάρτι στον Γιάννη Αγραβάνη που δεν ακολούθησε την ομάδα στα σύνορα με την εμπόλεμη ζώνη της Συρίας και εκφράζει τον προβληματισμό του για όσα συμβαίνουν στο ελληνικό μπάσκετ.

Μετά από πολλές δύσκολες θητείες, αρκετές φορές σύντομες και όχι πάντα με δική σας ευθύνη, σε ομάδες που διένυαν περιόδους κρίσης, όταν Οκτώβρη μήνα βλέπουμε να φεύγουν προπονητές από ομάδες της EuroLeague, πόσο ευτυχισμένος είναι ο Ηλίας Ζούρος του 6-0;

Κάθε προπονητής θα ήταν ευτυχισμένος με το 6-0. Αλλά δεν είμαι ευτυχισμένος με αυτό. Είμαι ευτυχισμένος με τη διαδικασία και με το γεγονός πως είμαι σε ένα σωματείο που δείχνει και έχει δείξει επίσης στο παρελθόν υπομονή στο έργο του προπονητή.

Η πίεση βέβαια δεν είναι όπως σε κάποιες άλλες ομάδες, που δεν υπάρχει καθόλου υπομονή. Είναι ένας σύλλογος που έχει υπομονή, που θέλει να χτίσεις κάτι και αυτό που χτίζεται, έρχεται μέσα από την υπομονή και τη δουλειά και όχι μέσα από το αποτέλεσμα. Το λέω αυτό γιατί το 6-0 είναι μία αρχή, θα μπορούσαν όμως να υπάρχουν και ήττες. Σημασία έχει πώς δέχονται οι άνθρωποι και τις νίκες και τις ήττες, πώς βλέπουν το μέλλον και ποιοι είναι οι στόχοι της ομάδας. Οι στόχοι μας εξαρχής ήταν να είμαστε μία ανταγωνιστική ομάδα.

Ήταν; Έχει αλλάξει αυτό;

Όχι, ούτε έχει αλλάξει, ούτε έχει αυξηθεί, ούτε έχει μειωθεί η πίεση. Κάποιοι γέλασαν στην αρχή, εγώ όμως λέω πως όταν ξεκινά μία περίοδος, για οποιαδήποτε ομάδα εκτός αυτών της EuroLeague, ο πρώτος στόχος πάντα είναι να εξασφαλίζεις με ηρεμία την κατηγορία και από εκεί και πέρα με δουλειά και συγκέντρωση να φτάνεις όσο ψηλότερα μπορείς. Αν ξεκινάς και ο πρώτος στόχος σου είναι ότι η ομάδα πρέπει να βρεθεί στον τελικό του πρωταθλήματος ή οπουδήποτε, είσαι σε λάθος δρόμο.

Όταν οι ομάδες έχουν τόσο μεγάλη πίεση και δεν υπάρχει υπομονή και στήριξη στο έργο των προπονητών και των παικτών, αυτόματα αυτό γυρίζει ανάποδα. Άρα, υπομονή. Είμαι 33 χρόνια προπονητής και αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι, σε όλο τον κόσμο, σε οποιοδήποτε σύλλογο υπήρξε υπομονή ακόμα και σε κακές περιόδους, όταν ένας προπονητής μένει και είναι σοβαρός και σωστός επαγγελματίας, τα αποτελέσματα είναι 100% βέβαιο ότι θα έρθουν.

Άρα, μετά την πρώτη σας συμμετοχή στους τελικούς του 2001 με τον Ολυμπιακό, δεν βλέπετε στη φετινή σεζόν σαν μία ευκαιρία για τη δεύτερη;

Όχι. Δεν μπορώ να μπω σε αυτή τη διαδικασία. Αν το κάνω θα είμαστε τελείως λάθος. Η δική μας διαδικασία είναι ότι πρέπει να βελτιωνόμαστε καθημερινά, μπασκετικά και πνευματικά, κάποιοι παίκτες δεν έχουν ακόμη τη γνώση της διαδικασίας, δεν έχουν τη γνώση του πώς κερδίζονται μεγάλα παιχνίδια, δεν πιστεύω λοιπόν ότι η ομάδα αυτή τη στιγμή μπορεί να κοιτάζει τόσο μακριά. Αν κοιτάζει έτσι θα βρίσκεται σε λάθος δρόμο.

Αυτό που θέλουμε είναι να είμαστε ανταγωνιστικοί και στο τέλος της σεζόν να έχουν βελτιωθεί όλοι οι παίκτες. Όταν μπούμε σε “πρέπει” θα είμαστε σε λάθος δρόμο. Πρέπει για εμάς είναι να γεμίσει το γήπεδο. Να μην υπάρχει ούτε μία άδεια θέση. Αν το καταφέρουμε, για εμάς αυτό είναι Πρωτάθλημα.

Πόσο εφικτό, όμως, είναι αυτό όταν βλέπεις το γήπεδο του Ατρόμητου να μη γεμίζει, για ένα άθλημα μάλιστα που είναι σαφώς μεγαλύτερης δημοτικότητας στην Ελλάδα;

Εγώ πιστεύω ότι θα καταφέρουμε κάποια στιγμή να το έχουμε γεμάτο. Αυτός είναι ο στόχος μας, αυτός είναι ο Πρωταθλητισμός μας. Να παίξουμε ωραίο μπάσκετ, να δώσουμε στον κόσμο μας αυτό που ζητά: μαχητικότητα. Να παλέψουμε για κάθε μπάλα και όταν θα χάσουμε να έχουμε παλέψει πρώτα.

Με τι θα είναι ικανοποιημένος ο Ηλίας Ζούρος στο τέλος της σεζόν;

Θα είμαι πολύ ικανοποιημένος αν η ομάδα μπορέσει να αποδώσει το μπάσκετ που οραματίζομαι και αυτό που θέλουμε να δούμε στο παρκέ. Από εκεί και πέρα ο Θεός ξέρει πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε.

Γιατί τόση επιμονή στο εξωτερικό όλα τα προηγούμενα χρόνια; Νιώθατε πιο ήρεμος; Νιώθατε ότι ξεφεύγετε από την εύκολη αποδόμηση των προπονητών στην Ελλάδα;

Στην Ελλάδα εκμηδενίζουμε ή αποθεώνουμε τους προπονητές μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Για μένα υπάρχουν οι καλοί επαγγελματίες, άνθρωποι που αγαπάνε τη δουλειά τους, από εκεί και πέρα όμως υπάρχουν οι καλές και κακές στιγμές, η τύχη και η ατυχία, οι τραυματισμοί, οι συγκυρίες, όλα μπορούν να αλλάξουν σε μία στιγμή. Αυτά όλα δεν μειώνουν τη δουλειά του προπονητή.

Στο εξωτερικό οι άνθρωποι σέβονται πολύ περισσότερο τον ρόλο και το έργο του προπονητή. Το ευχάριστο για μένα ήταν πως όπου δούλεψα με αγάπησαν, δεν είναι τυχαίο πως όπου πήγα με ζήτησαν πίσω. Στη Ζάλγκιρις με ζήτησαν τρεις φορές πίσω, στην Εφές το ίδιο, στο Παρίσι το ίδιο, με τον Ολυμπιακό είχαμε φτάσει πολύ κοντά μία χρονιά. Ο καθένας παίρνει τις αποφάσεις του, οι οποίες εκ των υστέρων φαίνονται αν είναι σωστές, αλλά αυτό που εκτιμώ είναι πως όταν γίνεται μία μεγάλη προσπάθεια, όταν είσαι μέσα στον χώρο το πρώτο πράγμα που έχει σημασία είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις και να κερδίζεις από αυτή τη διαδικασία. Για μένα το τώρα είναι πιο........

© SPORT 24