We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Η Έλενα Μποσγανά σουτάρει καλύτερα από τον πατέρα της

4 0 0
02.10.2019

Σε συνοικιακούς ρυθμούς, βγαλμένους από το ντέφι αγνών, αθηναϊκών ομάδων που σήμερα εκλείπουν από τον πρωτευουσιάνικο χάρτη και μοιάζουν με "σκαπανείς" του ατόφιου μπασκετικού ρομαντισμού: ΑΣ Παπάγου, Σπόρτινγκ, Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας, Αμπελόκηποι, Νήαρ Ήστ, Δάφνη, Παγκράτι. Μερικές από αυτές ήταν και γειτονιές του Γιώργου Μποσγανά...

Καμία δεν κατάφερε να τον "αγκαλιάσει" όσο ο Πανιώνιος. Σκεπή στο κεφάλι του για 12 χρόνια, κάτω από το πατρικά “φτερά” του αξέχαστου Μάκη Δενδρινού, που του εκπλήρωσε και το όνειρο της Εθνικής Ανδρών. Εκεί έφτιαξε την καριέρα του, στοίβαξε το άλμπουμ των πιο γλυκών αναμνήσεων κι ας τον άφησαν από τα χέρια τους, το 1998, να τραβήξει τον δικό του, μοναχικό, μα και ρομαντικό δρόμο, (Παπάγος, Σπόρτινγκ, Ιωνικός Ν.Φ) με προορισμό τη “δύση”. Της καριέρας του

Σουτέρ ολκής, από αυτούς που ψάχνει ολόκληρος ο μπασκετικός ελληνισμός για τα μάτια της "επίσημης αγαπημένης", κι αυτός μάλλον κρύβεται στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Όσα γράφονται παραπάνω, συμβολίζονται (και κάθονται) δεξιά μου. Με τον Γιώργο Μποσγανά έχουμε γεννηθεί ίδια μέρα, 20 Μαΐου. Με διαφορά 20 χρόνων. Εξ αριστερών; Το παρόν. Ίσως και το μέλλον. Η κόρη Έλενα, 16 ετών, δις Πρωταθλήτρια Κορασίδων με τον Κρόνο Αγίου Δημητρίου, δις MVP και πρώτη σκόρερ του Πρωταθλήματος, μέλος της ομάδας του Κρόνου που ανέβηκε Α1, αλλά και μέλος της Εθνικής Κορασίδων στο πρόσφατο Ευρωμπάσκετ (αποκλείστηκε στην ίδια ρημαδοφάση -για τις Εθνικές μας- των "16").

Συνέντευξη στον Χρήστο Μπαρούνη

Και κάπως έτσι συμπληρώνεται στο τραπέζι ένα τρίγωνο διαφορετικών γενιών και γίνεται αντιληπτή η -κάπως διαφορετική από τις συνηθισμένες- περίπτωση του κατά μάνα κατά κύρη κατά γιο και θυγατέρα, σε μία μπασκετική οικογένεια με μαμά (Λίζα Προδρομίδου) πρώην μπασκετμπολίστρια και γιο, επίσης παίκτη του Κρόνου.

Λέει κατηγορηματικά ο μπαμπάς Μποσγανάς που μετά και την απόπειρα της προπονητικής (σε Άλιμο και Γαλάτσι) τα βρόντηξε και αφοσιώθηκε στα παιδιά του. “Ανατρίχιασα”, απαντά εμπαικτικά η Έλενα, η οποία τον πειράζει συχνά κι ακόμα πιο τακτικά τον παρατηρεί, ζητώντας του να μιλά χαμηλόφωνα, σε ένδειξη σεβασμού προς το παιδικό τμήμα του Κρόνου που εκείνη τη στιγμή κάνει προπόνηση στο κλειστό, που ήταν και το σημείο συνάντησης για τις ανάγκες της συνέντευξης.

Τι έχει αλλάξει στο μπάσκετ από τα 16 του Γιώργου Μποσγανά μέχρι τα 16 της Έλενας;

Το κομμάτι της προπόνησης. Υποστηρίζεται όσο γίνεται καλύτερα από μικρή ηλικία. Εμείς δεν ήμασταν έτσι. Εμείς παίζαμε στα ανοιχτά, κάναμε μία προπόνηση με κάποιους μεγαλύτερους αθλητές. Καμιά φορά μπορεί να υπήρξε κάποιος προπονητής που να έδειχνε παραπάνω ενδιαφέρον. Εγώ έπρεπε να πάω στον Πανιώνιο για να μπορέσω να δουλέψω κάποια τεχνικά πράγματα, τα οποία, όσο μεγαλώνεις ναι μεν βελτιώνονται, αλλά όχι όσο όταν είσαι σε μικρή ηλικία.

Πολλές φορές ακούμε από τους γονείς: "θέλω το παιδί μου να γίνει καλύτερο από τον πατέρα του". Στα 16 σας ξεκινούσατε το μπάσκετ. Η Έλενα, έχει ήδη δύο Πρωταθλήματα και κλείνει τα 16 τον προσεχή Δεκέμβρη. Για εσάς νιώθετε ότι αυτό ήρθε κάπως… πρόωρα;

Απλώς έχουν αλλάξει οι εποχές. Αν εγώ ξεκινούσα να παίξω μπάσκετ στην εποχή της Έλενας και μάθαινα όλα αυτά τα τεχνικά που έχει μάθει από τόσο μικρή ηλικία, το πιθανότερο να ήμουν καλύτερος παίκτης κι εγώ (σ. σ. γέλια). Αυτή είναι η πιθανότητα. Εντάξει, η ίδια πουλάει λίγο… μούρη αλλά ok! Το θέμα είναι ότι στην ηλικία της είναι πολύ καλύτερη απ' ό,τι ήμουν εγώ τεχνικά. Εγώ χρειάστηκα χρόνια για να καλύψω κάποια τεχνικά θέματα. Τα παιδιά πλέον που είναι σε ένα περιβάλλον που προσέχει μαθαίνουν τα πράγματα πιο γρήγορο.

Αυτό το "εμείς δεν ήμασταν έτσι", εφάμιλλο του "εμείς στην ηλικία σας", ερεθίζει τη ρετρό φλέβα και εγείρει ερωτήματα: Αλήθεια, τι παίκτης θα ήταν σήμερα ο Γιώργος Μποσγανάς, δίμετρο γκαρντ με έφεση στο σουτ;

Δεν ξέρω γιατί αλλάζουν οι εποχές. Ήμουν, όμως, αθλητής. Έτρεχα, πηδούσα για ριμπάουντ. Καμιά φορά γίνεσαι αλαζόνας, νομίζεις ότι μπορείς να παίξει σε κάθε εποχή, αλλά δεν ξέρω Ίσως να έπαιζα και τώρα”.

Ο Γιώργος Μποσγανάς, έχει να καμαρώνει για το Κύπελλο του 1991 με τον Πανιώνιο, να "μοιρολογεί" για τη χαμένη ευκαιρία ενός Πρωταθλήματος τη δεύτερη χρονιά του Ίβκοβιτς (1996) και να περηφανεύεται για τη συμμετοχή του σε όλες τις ηλικιακές ομάδες της Εθνικής, με αποκορύφωμα το Ευρωμπάσκετ του '93, μοναδική με την Ανδρών:

"Ήταν και τα δύο σημαντικά, αλλά το Κύπελλο με τον Πανιώνιο ήταν κάτι ανεπανάληπτο. Και για μένα και για τον μπασκετικό Πανιώνιο. Πιστεύω βέβαια ότι θα έπρεπε να είχαμε πάρει και ένα Πρωτάθλημα, ειδικά τη........

© SPORT 24