We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Μάθαμε στον Νόρις τι είναι το Γκαλόσημο

1 3 0
25.09.2019

Δυστυχώς, για μία μόλις σεζόν, μιας και το σοβαρό πρόβλημα στο γόνατο δεν τού επέτρεψε να εξαντλήσει το διετές συμβόλαιο και έβαλε πρόωρο, αλλά όχι άδοξο, τέλος στην καριέρα του: "Έχεις δει έναν μεγάλο άντρα να κλαίει; Εγώ αυτό έκανα όταν κατάλαβα ότι δεν θα επιστρέψω εδώ, ότι δεν θα παίξω μπάσκετ ξανά".

Κρατά την μπάλα, φωτογραφίζεται και χαμογελά με τέτοιο ενθουσιασμό λες και επέστρεψε για να υπογράψει ξανά στην ομάδα που, το 1993, όταν τα φώτα της καταλανικής δόξας έσβησαν για το αγαπημένο "παιδί" του Αΐτο Ρενέσες στη Μπαρτσελόνα “μού έδωσε μία άλλη οπτική του εαυτού μου”.

Ο Νίκος Γκάλης περίμενε 19 χρόνια από το (κινηματογραφικό) φινάλε της καριέρας του για να τιμηθεί από τον Άρη. Ο θηριώδης Όντι Νόρις περίμενε λίγο παραπάνω. Την περασμένη Παρασκευή ωστόσο, το Περιστέρι τού προσέφερε απλόχερα τις τιμές που άρμοζαν στη δική του, μονοετή, αλλά εξίσου απλόχερη συνεισφορά ενός από τους Πρίγκιπες της δυτικής όχθης. Στο πλευρό του Άγγελου Κορωνιού που "δεν ήξερε αγγλικά, ούτε εγώ ελληνικά αλλά είχαμε τρομερή σύνδεση στο παρκέ", του Νίκου Κασουρίδη, του Γιάννη Μυλωνά, του Αργύρη Πεδουλάκη, του Νίκου Τσαγκόπουλου, του Λανς Μπέργουολντ και των υπολοίπων… παλιόφιλων, πολλούς εκ των οποίων συνάντησε την Παρασκευή για να θυμηθούν μία από τις χρονιές που "κάθε ελληνική ομάδα φοβόταν να μας αντιμετωπίσει".

Και φυσικά να "τσεκάρουν" στο ημερολόγιό τους ένα πιο άμεσο reunion, με τον Όντι Νόρις από την πλευρά του να προσθέτει και έναν αστερίσκο: “να βοηθήσω το Περιστέρι να γίνει η ομάδα που οραματιζόμουν από τότε".

Ποια ήταν η πρώτη σκέψη όταν πατήσατε ξανά αυτό το γήπεδο μετά από δυόμισι δεκαετίες;

Ένιωσα ανανεωμένος. Ήμουν πολύ ενθουσιασμένος όταν είχα έρθει γιατί, βλέπεις, ήταν η πρώτη μου ομάδα μετά την Μπαρτσελόνα. Τελικά και η τελευταία. Στην υπόλοιπη Ευρώπη έλεγαν "τι διάολο κάνει αυτός στην Ελλάδα;". Στο Περιστέρι, σε μία μικρότερη ομάδα. Για μένα, όμως, ήταν πρόκληση. Να ανεβάσω μία ομάδα από χαμηλότερο σε υψηλότερο επίπεδο. Θυμάμαι πολύ έντονα το πρώτο μου παιχνίδι, το οποίο όμως ήταν εκτός έδρας. Κερδίσαμε και οι αντίπαλοι οπαδοί, μας πετούσαν αντικείμενα. Έπρεπε να καλύπτουμε τα κεφάλια μας για να μην χτυπηθούμε και εκεί κατάλαβα ότι οι Έλληνες είναι τρελοί για τις ομάδες τους. Ήταν ωραία εμπειρία. Τρελή εμπειρία!

Πώς εξελίχθηκε η βραδιά στο Περιστέρι από τη ματιά του… τιμώμενου προσώπου;

Πάνε 25 χρόνια από τότε και ήταν πολύ συγκινητικό να βλέπω παλιούς συμπαίκτες, διοικούντες, τον κόσμο της ομάδας. Μου είχαν ετοιμάσει μία πολύ θερμή υποδοχή. Βλέπω ότι το Περιστέρι σαν οργανισμός κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Μετά το φιλικό πήγαμε για δείπνο σε ένα σπουδαίο reunion με τον Κορωνιό, τον Κασουρίδη, τον Τσαγκόπουλο, τον Ηλία Ζούρο και πραγματικά περάσαμε υπέροχα. Δεν θα περιμένουμε άλλα 25 χρόνια για να ξανασυμβεί. Θα έρχομαι πιο συχνά και θα κάνω ό,τι μπορώ για να βοηθήσω αυτή την ομάδα να γίνει αυτή που οραματιζόμουν όταν έπαιζα εδώ.

Λαμβάνοντας υπόψη πόσο σημαντικές θέσεις είναι για μία ομάδα το "1" και το "5", πόσο σημαντικό ήταν........

© SPORT 24