Biz çocukken 19 Mayıs sadece takvimdeki bir resmî tatil değildi. Ne anlama geldiğini bilirdik ve 19 Mayıs geldiğinde çok heyecanlanırdık. Haftalar öncesinden tören hazırlıkları başlardı.

Okullarda prova üstüne prova yapılırdı. Öğrenciler şiirler ezberler, gösteriler hazırlanır, beden eğitimi hareketleri çalışılırdı.

Bayraklar asılır, okul bahçeleri süslenirdi. O gün geldiğinde statlar dolar taşardı. Binlerce öğrencinin aynı anda yaptığı gösteriler insanı gerçekten etkilerdi.

Sadece okullarda değil, evlerde de farklı bir heyecan olurdu. Televizyonlarda saatlerce tören yayınlanırdı. İnsanlar ekran başında gösterileri izler, marşlara eşlik ederdi.

19 Mayıs’ın bir milletin yeniden ayağa kalkışının başlangıcı olduğunu, Mustafa Kemal Atatürk’ün Samsun’a neden gittiğini, o gün ülkenin hangi şartlar altında olduğunu bilir, Kurtuluş Savaşı’nın önemini yüreklerimizde hissederdik.

Millî mücadele, fedakârlık, bağımsızlık gibi kavramların ne kadar ağır bedellerle kazanıldığı ilkokuldan lise bitene kadar defalarca anlatılırdı.

Bugün o eski coşkunun ve hassasiyetin büyük ölçüde kaybolduğunu görmek ise insanı ister istemez düşündürüyor.

Birçok genç için 19........

© Sözcü