Türkiye yıllarca genç nüfusuyla övündü. Avrupa yaşlanırken biz “genç ve dinamik ülke” olduğumuzu söyledik. Ancak son açıklanan TÜİK verileri artık başka bir tablo gösteriyor.

2025 yılı itibarıyla Türkiye’de 15-24 yaş arası genç nüfusun toplam nüfus içindeki oranı yüzde 14,8’e geriledi. Oysa bu oran 1950 yılında yüzde 20,8’di. Üstelik TÜİK projeksiyonlarına göre düşüş devam edecek. 2040 yılında genç nüfus oranının yüzde 12,2’ye kadar inmesi bekleniyor.

Bu sadece bir nüfus meselesi değil. Bu aynı zamanda bir yaşam tarzının tamamen değişmesi demek.

Bugün gençler yalnızca daha az çocuk yapmıyor. Daha geç evleniyor, daha geç aile kuruyor, hatta önemli bir kısmı hiç evlenmek istemiyor. Evlenenler ise çocuk sahibi olma kararını geçmiş kuşaklara göre çok daha uzun süre erteliyor ve defalarca düşünüyor.

Ekonomik şartlar, yüksek kiralar, kariyer baskısı, güvensizlik duygusu ve değişen yaşam tercihleri yeni bir toplum modeli oluşturuyor.

Artık büyük şehirlerde tek kişilik evler hızla artıyor. Stüdyo daireler çoğalıyor. Yeni yapılan birçok rezidansın mutfağı bile küçücük tasarlanıyor.........

© Sözcü