Bir toplumun eğitimini ve kalitesini gösteren şey insanların birbirine gösterdiği saygıdır. Saygı, kimsenin denetlemediği anlarda bile başkasının hakkını gözetebilmektir.

Sırada başkasının önüne geçmemek, trafikte yol vermek, yüksek sesle çevreyi rahatsız etmemek, ortak alanları temiz bırakmak...

Bunlar küçük ayrıntılar gibi görünür ama bir ülkenin medeniyet seviyesini gösteren en önemli ölçülerdir.

Geçtiğimiz günlerde üç günlük bir tatil için Bodrum’dan Yunan adası Leros’a geçtik.

Biletlerimizi önceden internetten almamıza rağmen sabah limanda uzun bir bilet kuyruğu vardı. Tam beklerken bazı insanlar arkadaşlarını telefonla çağırıp yanlarına aldı. Dakikalarca sırada bekleyen onlarca kişinin hakkını birkaç saniyede gasp ettiler.

Durumu görevliye söylediğimizde ise tek beklentimiz müdahale edip şey sırayı korumasıydı. Aldığımız cevap ise “Merak etmeyin, herkes binmeden feribot kalkmıyor” oldu. Mesele feribotun kalkması değildi ki.

Mesele, güneşin altında fazladan beklemek zorunda bırakılmamızdı. Mesele, hakkını savunan kişiye ukala bir tavırla cevap verilmesiydi.

Kuralı uygulamak yerine kuralı ihlal edeni koruyan bu anlayış, aslında yaşadığımız pek çok sorunun özeti gibiydi.

Dönüşte de aynı manzara vardı.

Pasaport kuyruğunda önümüzde bekleyen bir kadın........

© Sözcü