Ekonomik göstergeler çoğu zaman işsizliğin seviyesine odaklanır. Oysa modern işgücü piyasalarının en derin ve en az konuşulan sorunlarından biri, işsizliğin ötesinde bir gerçekliğe işaret eder: eksik istihdam. Çalışıyor olmak, her zaman yeterince çalışıyor olmak anlamına gelmez. Gelir elde ediyor olmak da insan onuruna yakışır bir yaşam sürdürüldüğü anlamına gelmez. İşte tam bu noktada eksik istihdam, görünmeyen ama etkisi derin bir sorun olarak karşımıza çıkar.

Eksik istihdam, en basit tanımıyla bireyin çalışmak istediği süre ya da nitelikte bir işte çalışamaması durumudur. Bu durum iki temel biçimde ortaya çıkar. Birincisi zamana bağlı eksik istihdamdır: kişi haftada daha fazla çalışmak ister, ancak mevcut işinde yeterli çalışma saatine ulaşamaz. İkincisi ise beceriye dayalı eksik istihdamdır: birey sahip olduğu eğitim ve yetkinliklerin çok altında bir işte çalışmak zorunda kalır. Her iki durumda da ortaya çıkan sonuç ortaktır: potansiyelin heba edilmesi.

Türkiye gibi genç nüfusu yüksek ve eğitim seviyesi giderek artan ülkelerde eksik istihdam, yapısal bir sorun haline gelmektedir. Üniversite mezunu bir gencin alanı dışında, düşük ücretli ve geçici işlerde çalışması artık istisna değil, sıradan bir tabloya dönüşmüş durumdadır. Bu tablo sadece bireysel hayal kırıklığı yaratmakla kalmaz; aynı zamanda ülkenin beşeri sermayesinin verimsiz kullanılmasına da neden olur.

Eksik istihdamın en önemli nedenlerinden biri, işgücü piyasası ile eğitim sistemi arasındaki uyumsuzluktur. Üniversiteler her yıl........

© Sonsöz