Türkiye’de emek yoğun sektörler çöküyor, üstelik bu bir “doğal süreç” değil, göz göre göre izlenen bir tasfiye politikasının sonucu. Bugün gelinen noktada tarım, hayvancılık, tekstil, hazır giyim ve turizm gibi milyonlarca insanın geçim kaynağı olan alanlar sistemli biçimde zayıflatılıyor.

Kırsalda üretim neredeyse bitme noktasına gelmiş durumda. Tarım ve hayvancılık, yanlış politikalar ve ilgisizlik nedeniyle sürdürülemez hâle getirildi. Köylerde genç kalmadı; üretim yapanların yaş ortalaması ellinin üzerine çıktı. Genç nüfus ise ya işsiz ya da güvencesiz işlerde tutunmaya çalışıyor. Bu tablo bir “ihmal” değil, yıllardır biriken yanlışların kaçınılmaz sonucu. Sanayide ise durum daha da vahim. Tekstil ve hazır giyim sektörleri adeta ülkeden kaçıyor. Üretici, yüksek maliyetler, öngörülemez ekonomi politikaları ve yanlış kur tercihleri nedeniyle Türkiye’de tutunamaz hâle geldi.

Fabrikalar birer birer kapanıyor ya da Mısır’a, Romanya’ya, Bulgaristan’a, Pakistan’a taşınıyor. Yani sadece işletmeler değil, istihdam da ülke dışına ihraç ediliyor.

Rakamlar artık saklanamayacak kadar net. Yılın ilk ayında sadece bu iki sektörde 835 işletme kapandı, 12 bin insan işsiz kaldı.........

© Sonsöz