Birçok insan zorlandığını fark eder ama bunu dile getiremez. Yardıma ihtiyaç duyduğunu hisseder, yine de sessiz kalır. İçinden “bir şekilde halletmeliyim”, “başkalarını yormamalıyım” ya da “abartıyor olabilirim” gibi cümleler geçer. Yardım istemek, çoğu zaman bir çözümden çok, aşılması gereken bir eşik gibi algılanır.

Peki neden yardım istemek bu kadar zor?

Çünkü yardım istemek, yalnızca bir ihtiyaç bildirmek değildir; aynı zamanda kırılganlığı görünür kılar. İnsan, yardıma ihtiyaç duyduğunu kabul ettiğinde güçlü, yeterli ve kontrol altında olduğu algısının sarsılacağından korkabilir. Toplumsal olarak güç, çoğu zaman tek başına ayakta durmakla eş tutulur. Bu nedenle destek aramak, farkında olmadan zayıflıkla yan yana getirilir.
Çoğumuz erken yaşlardan itibaren “kendi başının çaresine bakmayı” öğrenerek büyürüz. Ağladığımızda “geçer”, zorlandığımızda “alışırsın” denir. Zamanla bu söylemler içselleşir ve yardım istemek yerine dayanmak, katlanmak ve idare etmek öncelik hâline gelir.........

© Sonsöz