Ölüm: Bazen karşınızda kanlı canlı duran bir bedenin hissettirdikleridir. Bazen kırılan bir aynada bütünlüğü bozulmuş bir yüzdür. Bazen bedenin kaybolmasıdır. Bazen de kaybolan bedenin hiçbir zaman belki de son nefesinize kadar bilincinizde kalmasıdır. Bu kaybolan beden derken elbette ölümden söz ediyorum. Bu beden sizi bazen huzura boğar, bazen de özlemiyle yakıp kavurur. Hayalleriniz ne kadar gerçekçi olursa olsun artık duygudan düşünceden öteye geçmeyen/geçemeyen bir olgudur yaşadıklarınız.

Bunu insan ancak yaşayarak anlayabilir. Yaşamadan anlamak, duygudaşlık yapmak ancak romanlarda, öykülerde, şiirlerde ve felsefede kendine yer bulabilir.

Bu hafta yazımı üç yıl önce aramızdan ayrılan ve sözünü ettiğim an’ı yaşatan annem için yazıyorum. Umarım ve dilerim ki siz okuyan dostlarımı, takipçilerimi sıkmam ya da üzmem. Bu kaygıyla yazımı da çok uzatmayacağım.

Her gün bir umutla kapısında nöbet........

© Sonsöz