Beklemek.

Bebekken beklemeye başlar, ölünceye değin hep bir şeyler bekleriz.

bekler.

Bunlar, yaşamın çeşitli dönemlerinde beklediğimiz hemen her şeyin “genel toplamlarıdır”. Bütün beklentilerimiz bu toplamların içindedir.

Sanki dünyaya “beklemek” için gelmişizdir ve dünyadaki varlığımız “bekledikçe” sürer. Hiçbir beklentimiz olmadığında, yaşamımız da biter.

Oysa yaşamda SONRA diye bir şey yoktur. GELECEK, YARIN gibi şeyler de yoktur; geldikleri anda geçmişte kalırlar. Üstelik, geleceklerinin garantisi de yoktur. Yaşam her an sonlanabilir. Bunlar insanların uydurduğu “ZAMAN” kavramına dayalı varsayımlardır. Geçen zaman değil, bizleriz.

Ne varsa şu anda vardır ya da şu anda gerçekleşmektedir. Her şey, ister bir an ister binlerce yıl önce........

© Sonsöz