Sevgili Okurlar,

Fark ettim de, etrafta öyle bir tip insan çoğaldı ki hep başkalarını aşağı çekmek sanki onların asli vazifeleri olmuş gibi. Bu duruma o kadar sık şahit oluyorum ki, duyduğum rahatsızlık nedeniyle artık yazma ihtiyacı duyuyorum.

At gözlükleriyle hayata kısır bakanlar, gelişimi sevmeyenler, varlığını bir üst seviyeye çıkarma derdi olmayanlar, bu olmadığı gibi bir de etrafındakileri hep geriye, dibe doğru çekme derdi olanlar var ya, etrafımızda epey vardır onlardan. “Hayır orayı kazanamazsın”, “hayır onu başaramazsın”, “boşuna zaman harcıyorsun”, “bu saatten sonra ona mı başlayacaksın”, “artık olmaz”, “artık yapamazsın”, “bu yaşta bunu mu yapacaksın”, “bu yaştan sonra ne gerek var”, “sen bunu yapamazsın boşuna uğraşma”, “hayır o enstrümanı çalamazsın”, “o kursu sen yapamazsın”, “bunu sen beceremezsin”, “o spor sana göre değil, boşa zaman kaybedersin”, “bu çok zor, sen bunu yapamazsın”, “başaramazsın” gibi bu negatif, kötücül örnekleri çoğaltmak mümkün. Patavatsızlık ile açık sözlülük arasında çok ince bir çizgi var elbette. Belki karşıdaki kişinin gerçekten yeteneği yok o konuda, ama bunun karar mercii sen misin? Kaldı ki denemeden bilinir mi? Ve hiçbir şeyden korkmuyorsan karmadan da mı korkmazsın?

Evet belki başarısız olacak ama deneyecek. Belki düşecek ama kalkmasını da bilecek. Belki de o alanda çok başarılı olacak. Bizler oturduğumuz yerlerde ahkam keserken, karşıdaki........

© Sonsöz