Eskiden, konsoloslukların, emniyet müdürlüklerinin önünde bekleyen, size yanaşan tipler vardı. Hani, “abi pasaport mu, abi plaka mı, abi vize mi?” falan diye sorarlardı. “İş takipçisi” derlerdi adlarına bildiniz mi? İnsana kendisini kötü hissettiren tiplerdi. “Sen içeride işini halledemezsin ver bana parayı halledeyim” derlerdi. Eğer paran varsa, yol yordam da bilmiyorsan verirdin eline parayı, o işini çözer sana getirirdi. Yalan yok bir kere ben de bu tiplerden yardım istemiştim. Peki hiç düşündünüz mü bu tipler işlerini nasıl hallederdi? Senden benden farkları neydi de senin günlerce uğraşacağın işi tek kalemde çözerlerdi?

Elbette burada bürokrasimizin bitmek bilmeyen evrak kürek işlerinin de etkisi vardı ama daha çok aç ve doyumsuz memurlar yüzünden bu tipler iş yapardı. Vatandaşa affedersiniz it muamelesi yapan, yüzüne bakmayan memur arkadaşlar, bu tipler ve patronlarının kendilerini “hoş tutması” sayesinde işleri kolayca hallederdi. Alan memnundu satan memnundu yani, olan yine vatandaşın parasına olurdu. Bu........

© Sonsöz